glorifikować

glorifikować

glorifikować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	glorifikuju	glorifikujemoj	glorifikujemy
2.	glorifikuješ	glorifikujetej (-taj)	glorifikujeće
3.	glorifikuje	glorifikujetej	glorifikuja (glorifikuju)

aspekt	ip
transgresiw	glorifikujo, glorifikujcy, glorifikowawši
prezensowy particip	glorifikowacy
preteritowy particip	glorifikowany
ł-forma	glorifikował, glorifikowała, glorifikowało, dual: glorifikowałoj, plural: glorifikowali (glorifikowałe)
werbalny substantiw	glorifikowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	glorifikowach	glorifikowachmoj	glorifikowachmy
2.	glorifikowaše	glorifikowaštej	glorifikowašće
3.	glorifikowaše	glorifikowaštej	glorifikowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	glorifikujmoj	glorifikujmy
2.	glorifikuj	glorifikujtej (-taj)	glorifikujće
3.	glorifikuj, njech glorifikuje	glorifikujtej (-taj)	njech glorifikuja (glorifikuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: glo-ri-fi-ko-wać

Wurjekowanje

IPA: glɔʀifikou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne glorifikowaše je 1x dokładźene, glorifikowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Sobieskeho, glorifikowaneho zakitowarja křesćanskeje Europy, jewi so pak wuraznje pola Mata Kosyka22\' a Jakuba Barta-Ćišinskeho2". (Rozhlad 2000)

Znajo skromnušku swójsku stawiznisku literaturu wo Serbach a reakcionarne antisłowjanske zhladowanje wjetšiny němskeho etablěrowaneho stawiznopisa do lěta 1945, kiž namocnu politiku frankowskich a němskich feudalnych mócnarstwow přećiwo zažnofeudalnym zapadosłowjanskim kmjenam wusprawnješe abo samo glorifikowaše jako kulturny skutk, staješe sej hižo za čas studija zaměr, socialne, hospodarske, kulturne a politiske poměry połobskich Słowjanow wobswětlić. (Rozhlad 1990)