kuklować

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

kuklować

kuklować(hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. kukluju kuklujemoj kuklujemy
2. kukluješ kuklujetej (-taj) kuklujeće
3. kukluje kuklujetej kukluja (kukluju)
aspekt ip
transgresiw kuklujo, kuklujcy, kuklowawši
prezensowy particip kuklowacy
preteritowy particip kuklowany
ł-forma kuklował, kuklowała, kuklowało,
dual: kuklowałoj, plural: kuklowali (kuklowałe)
werbalny substantiw kuklowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. kuklowach kuklowachmoj kuklowachmy
2. kuklowaše kuklowaštej kuklowašće
3. kuklowaše kuklowaštej kuklowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. kuklujmoj kuklujmy
2. kukluj kuklujtej (-taj) kuklujće
3. kukluj, njech kukluje kuklujtej (-taj) njech kukluja (kukluju)

Ortografija

Dźělenje słowow: ku-klo-wać

Wurjekowanje

IPA: kuklou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne kuklowaše je 0x dokładźene, kuklowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] koklować; miškrić

Přikłady:

[1] Telke kuklowanja drje my nječinimy, kaž so to často druhdźe stawaše. (Katolski Posoł 1916)


Přełožki[wobdźěłać]