kuklować

kuklować

kuklować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	kukluju	kuklujemoj	kuklujemy
2.	kukluješ	kuklujetej (-taj)	kuklujeće
3.	kukluje	kuklujetej	kukluja (kukluju)

aspekt	ip
transgresiw	kuklujo, kuklujcy, kuklowawši
prezensowy particip	kuklowacy
preteritowy particip	kuklowany
ł-forma	kuklował, kuklowała, kuklowało, dual: kuklowałoj, plural: kuklowali (kuklowałe)
werbalny substantiw	kuklowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	kuklowach	kuklowachmoj	kuklowachmy
2.	kuklowaše	kuklowaštej	kuklowašće
3.	kuklowaše	kuklowaštej	kuklowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	kuklujmoj	kuklujmy
2.	kukluj	kuklujtej (-taj)	kuklujće
3.	kukluj, njech kukluje	kuklujtej (-taj)	njech kukluja (kukluju)

Ortografija

Dźělenje słowow: ku-klo-wać

Wurjekowanje

IPA: kuklou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne kuklowaše je 0x dokładźene, kuklowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] koklować; miškrić

Přikłady:

[1] Telke kuklowanja drje my nječinimy, kaž so to často druhdźe stawaše. (Katolski Posoł 1916)