kulkować

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

kulkować

kulkować(hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. kulkuju kulkujemoj kulkujemy
2. kulkuješ kulkujetej (-taj) kulkujeće
3. kulkuje kulkujetej kulkuja (kulkuju)
aspekt ip
transgresiw kulkujo, kulkujcy, kulkowawši
prezensowy particip kulkowacy
preteritowy particip kulkowany
ł-forma kulkował, kulkowała, kulkowało,
dual: kulkowałoj, plural: kulkowali (kulkowałe)
werbalny substantiw kulkowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. kulkowach kulkowachmoj kulkowachmy
2. kulkowaše kulkowaštej kulkowašće
3. kulkowaše kulkowaštej kulkowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. kulkujmoj kulkujmy
2. kulkuj kulkujtej (-taj) kulkujće
3. kulkuj, njech kulkuje kulkujtej (-taj) njech kulkuja (kulkuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: kul-ko-wać

Wurjekowanje

IPA: kulkou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne kulkowaše je 0x dokładźene, kulkowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Z halekacej radosću tu sej črjódka muza twori, přetworu najsměšnišu; tam ze sněhom kulkuja, horce bitwy wudźerža. (Zejler)


Přełožki[wobdźěłać]