rozčłonkować

rozčłonkować

rozčłonkować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	rozčłonkuju	rozčłonkujemoj	rozčłonkujemy
2.	rozčłonkuješ	rozčłonkujetej (-taj)	rozčłonkujeće
3.	rozčłonkuje	rozčłonkujetej (-taj)	rozčłonkuja (rozčłonkuju)

aspekt	p/ip
transgresiw	rozčłonkujo, rozčłonkujcy, rozčłonkowawši
prezensowy particip	rozčłonkowacy
preteritowy particip	rozčłonkowany
ł-forma	rozčłonkował, rozčłonkowała, rozčłonkowało, dual: rozčłonkowałoj, plural: rozčłonkowali (rozčłonkowałe)
werbalny substantiw	rozčłonkowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	rozčłonkowach	rozčłonkowachmoj	rozčłonkowachmy
2.	rozčłonkowa(še)	rozčłonkowaštej	rozčłonkowašće
3.	rozčłonkowa(še)	rozčłonkowaštej	rozčłonkowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	---	rozčłonkujmoj	rozčłonkujmy
2.	rozčłonkuj	rozčłonkujtej (-taj)	rozčłonkujće
3.	rozčłonkuj, njech rozčłonkuje	rozčłonkujtej (-taj)	njech rozčłonkuja (rozčłonkuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: roz-čłon-ko-wać

Wurjekowanje

IPA: ʀɔzʧu̯ɔnkou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne rozčłonkowaše je 0x dokładźene, rozčłonkowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] analyzować

Přełožki

jendźelski: [1] dismember, dissect němski: [1] zergliedern