rozkoćować
rozkoćować
rozkoćować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozkoćuju | rozkoćujemoj | rozkoćujemy |
| 2. | rozkoćuješ | rozkoćujetej (-taj) | rozkoćujeće |
| 3. | rozkoćuje | rozkoćujetej | rozkoćuja (rozkoćuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | rozkoćujo, rozkoćujcy, rozkoćowawši |
| prezensowy particip | rozkoćowacy |
| preteritowy particip | rozkoćowany |
| ł-forma | rozkoćował, rozkoćowała, rozkoćowało, dual: rozkoćowałoj, plural: rozkoćowali (rozkoćowałe) |
| werbalny substantiw | rozkoćowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozkoćowach | rozkoćowachmoj | rozkoćowachmy |
| 2. | rozkoćowaše | rozkoćowaštej | rozkoćowašće |
| 3. | rozkoćowaše | rozkoćowaštej | rozkoćowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | rozkoćujmoj | rozkoćujmy |
| 2. | rozkoćuj | rozkoćujtej (-taj) | rozkoćujće |
| 3. | rozkoćuj, njech rozkoćuje | rozkoćujtej (-taj) | njech rozkoćuja (rozkoćuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-ko-ćo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔzkɔʧou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne rozkoćowaše je 0x dokładźene, rozkoćowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] roztřěskać; roztřěskować; rozkoćić; rozkoćeć; rozbuchać; zrozbuchać; rozbuchnyć; rozbuchować; zrozbuchować; zrozkoćeć