rozkwěkować
rozkwěkować
rozkwěkować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozkwěkuju | rozkwěkujemoj | rozkwěkujemy |
| 2. | rozkwěkuješ | rozkwěkujetej (-taj) | rozkwěkujeće |
| 3. | rozkwěkuje | rozkwěkujetej | rozkwěkuja (rozkwěkuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | rozkwěkujo, rozkwěkujcy, rozkwěkowawši |
| prezensowy particip | rozkwěkowacy |
| preteritowy particip | rozkwěkowany |
| ł-forma | rozkwěkował, rozkwěkowała, rozkwěkowało, dual: rozkwěkowałoj, plural: rozkwěkowali (rozkwěkowałe) |
| werbalny substantiw | rozkwěkowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozkwěkowach | rozkwěkowachmoj | rozkwěkowachmy |
| 2. | rozkwěkowaše | rozkwěkowaštej | rozkwěkowašće |
| 3. | rozkwěkowaše | rozkwěkowaštej | rozkwěkowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | rozkwěkujmoj | rozkwěkujmy |
| 2. | rozkwěkuj | rozkwěkujtej (-taj) | rozkwěkujće |
| 3. | rozkwěkuj, njech rozkwěkuje | rozkwěkujtej (-taj) | njech rozkwěkuja (rozkwěkuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-kwě-ko-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔzku̯ʲɪkou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne rozkwěkowaše je 0x dokładźene, rozkwěkowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přikłady:
- [1] Mjeztym pak zo Schö wotpowědnje swojej ideji wo wuwiwacej wariaciji, tematiski materia njepřestajnje wariěruje a w přewjedźenju rozkwěkuje, spóznajemy pola Mětška tendency wobstajnosće. (Rozhlad 1997)