wobroćować
Napohlad
wobroćować
wobroćować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wobroćuju | wobroćujemoj | wobroćujemy |
| 2. | wobroćuješ | wobroćujetej (-taj) | wobroćujeće |
| 3. | wobroćuje | wobroćujetej | wobroćuja (wobroćuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wobroćujo, wobroćujcy, wobroćowawši |
| prezensowy particip | wobroćowacy |
| preteritowy particip | wobroćowany |
| ł-forma | wobroćował, wobroćowała, wobroćowało, dual: wobroćowałoj, plural: wobroćowali (wobroćowałe) |
| werbalny substantiw | wobroćowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wobroćowach | wobroćowachmoj | wobroćowachmy |
| 2. | wobroćowaše | wobroćowaštej | wobroćowašće |
| 3. | wobroćowaše | wobroćowaštej | wobroćowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wobroćujmoj | wobroćujmy |
| 2. | wobroćuj | wobroćujtej (-taj) | wobroćujće |
| 3. | wobroćuj, njech wobroćuje | wobroćujtej (-taj) | njech wobroćuja (wobroćuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wob-ro-ćo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯obʀɔʧou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wobroćowaše je 1x dokładźene, wobroćowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wobroćić; wobroćeć; wróćić; wróćeć; zwjertnyć; přiwobroćić; přiwobroćeć; přiwobroćować; zwobroćeć; zwobroćować; powobroćić; zawróćić; zawróćeć; zawróćować; přewobroćić; přewobroćeć; přewobroćować
Přikłady:
- [1] Wón sej ju wobhladowaše a wobroćowaše, zjědźe z ruku přez nju, kaž by z njeje próšk wótrěł. (Ben Budar)