zwobroćować
Napohlad
zwobroćować
zwobroćować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zwobroćuju | zwobroćujemoj | zwobroćujemy |
| 2. | zwobroćuješ | zwobroćujetej (-taj) | zwobroćujeće |
| 3. | zwobroćuje | zwobroćujetej | zwobroćuja (zwobroćuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | zwobroćujo, zwobroćujcy, zwobroćowawši |
| prezensowy particip | zwobroćowacy |
| preteritowy particip | zwobroćowany |
| ł-forma | zwobroćował, zwobroćowała, zwobroćowało, dual: zwobroćowałoj, plural: zwobroćowali (zwobroćowałe) |
| werbalny substantiw | zwobroćowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zwobroćowach | zwobroćowachmoj | zwobroćowachmy |
| 2. | zwobroćowaše | zwobroćowaštej | zwobroćowašće |
| 3. | zwobroćowaše | zwobroćowaštej | zwobroćowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | zwobroćujmoj | zwobroćujmy |
| 2. | zwobroćuj | zwobroćujtej (-taj) | zwobroćujće |
| 3. | zwobroćuj, njech zwobroćuje | zwobroćujtej (-taj) | njech zwobroćuja (zwobroćuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
zwob-ro-ćo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zu̯obʀɔʧou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zwobroćowaše je 0x dokładźene, zwobroćowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wobroćić; wobroćeć; zwobroćeć; wobroćować; powobroćić; přewobroćić; přewobroćeć; přewobroćować
Přikłady:
- [1] Tu dźě šeri jara lózy wódny muž, kiž rybakam klubu čini, jim čołmy zwobroćuje, so na nje powěsnje abo jim syće roztorha. (Njechorński)