wotpušćować
Napohlad
wotpušćować
wotpušćować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotpušćuju | wotpušćujemoj | wotpušćujemy |
| 2. | wotpušćuješ | wotpušćujetej (-taj) | wotpušćujeće |
| 3. | wotpušćuje | wotpušćujetej | wotpušćuja (wotpušćuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wotpušćujo, wotpušćujcy, wotpušćowawši |
| prezensowy particip | wotpušćowacy |
| preteritowy particip | wotpušćowany |
| ł-forma | wotpušćował, wotpušćowała, wotpušćowało, dual: wotpušćowałoj, plural: wotpušćowali (wotpušćowałe) |
| werbalny substantiw | wotpušćowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotpušćowach | wotpušćowachmoj | wotpušćowachmy |
| 2. | wotpušćowaše | wotpušćowaštej | wotpušćowašće |
| 3. | wotpušćowaše | wotpušćowaštej | wotpušćowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wotpušćujmoj | wotpušćujmy |
| 2. | wotpušćuj | wotpušćujtej (-taj) | wotpušćujće |
| 3. | wotpušćuj, njech wotpušćuje | wotpušćujtej (-taj) | njech wotpušćuja (wotpušćuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wot-pu-šćo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ɔtpuʃʧou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wotpušćowaše je 1x dokładźene, wotpušćowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] wotpušćić; wotpušćeć; wupušćić; wupušćeć; wupušćować; wupušćowač; wotběžeć dać; dopušćić; dopušćeć; dopušćować; dowolić; dowoleć; dowolować; přizwolić; přizwoleć; přizwolować; přidać
Přikłady:
- [1] Mały ćah pomału paru wotpušćowaše a wotjědźe, po kolijach duješe wětr. (Młynkowa)