zaminować
zaminować
zaminować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zaminuju | zaminujemoj | zaminujemy |
| 2. | zaminuješ | zaminujetej (-taj) | zaminujeće |
| 3. | zaminuje | zaminujetej (-taj) | zaminuja (zaminuju) |
| aspekt | p/ip | ||
| transgresiw | zaminujo, zaminujcy, zaminowawši | ||
| prezensowy particip | zaminowacy | ||
| preteritowy particip | zaminowany | ||
| ł-forma | zaminował, zaminowała, zaminowało, dual: zaminowałoj, plural: zaminowali (zaminowałe) | ||
| werbalny substantiw | zaminowanje | ||
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zaminowach | zaminowachmoj | zaminowachmy |
| 2. | zaminowa(še) | zaminowaštej | zaminowašće |
| 3. | zaminowa(še) | zaminowaštej | zaminowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | --- | zaminujmoj | zaminujmy |
| 2. | zaminuj | zaminujtej (-taj) | zaminujće |
| 3. | zaminuj, njech zaminuje | zaminujtej (-taj) | njech zaminuja (zaminuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
za-mi-no-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zaminou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zaminowaše je 0x dokładźene, zaminowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přikłady:
- [1] Krabat a Jakub Kušk pokazaštaj wusy wyška a smědźeštaj wšudźe bjez ćežow pasěrować: přez njeličomne pólne straže, derje kryte pósteny, zašlahi, zaraćenja z kałateho grota, zaminowane přechody, skónčnje wjacore hrjebje a wały a trójnje wobstražowane měšćanske wrota, a widźeštaj potom na 228 wałach a za murjemi, na naměstach a na kóždym róžku katapult při katapulće stejo, naćehnjene a nabite, hotowe třěleć do wšěch směrow. (Brězan)