dušować

dušować

dušować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	dušuju	dušujemoj	dušujemy
2.	dušuješ	dušujetej (-taj)	dušujeće
3.	dušuje	dušujetej	dušuja (dušuju)

aspekt	ip
transgresiw	dušujo, dušujcy, dušowawši
prezensowy particip	dušowacy
preteritowy particip	dušowany
ł-forma	dušował, dušowała, dušowało, dual: dušowałoj, plural: dušowali (dušowałe)
werbalny substantiw	dušowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	dušowach	dušowachmoj	dušowachmy
2.	dušowaše	dušowaštej	dušowašće
3.	dušowaše	dušowaštej	dušowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	dušujmoj	dušujmy
2.	dušuj	dušujtej (-taj)	dušujće
3.	dušuj, njech dušuje	dušujtej (-taj)	njech dušuja (dušuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: du-šo-wać

Wurjekowanje

IPA: duʃou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne dušowaše je 4x dokładźene, dušowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Wona so wuslěka, dušowaše so, a wupi w kuchni hišće škleńcu mloka. (Stachowa)

Anita stupi so do wanje a so dušowaše. (Stachowa)

Na poł dwanaćich inscenowaše Colly polonezu, kotraž přez wšitke rumnosće chěžki wjedźeše, tež do kuchnje a dušowanskeho kućika. (Stachowa)

We wuchłódnjenej kupjelni so Anita z wulkim chwatkom dušowaše, wumy sej włosy, fenowaše a składźe je. (Stachowa)

W swojim apartemenće wón dušowaše a widźeše so w špihelu, lědy štyrcećilětny, jakny, witalny, módrošěre, wjesołe woči, kruty, muski ert, swětłe njezaćmowjene, swobodne čoło. (Brězan)

Takle dušować by so wěčnje dołho móhł. (Wornar)

Popołdnju, po změnje, so dušuja a so zaso z awtom domoj wróća. (Krawc)

Dźěše so dušować. (Čornakec)

Přełožki

francoski: [1] prendre une douche, se doucher jendźelski: [1] take a shower němski: [1] duschen