K wobsahej skočić

fabulować

z Wikisłownika

fabulować

wosoba singular dual plural
1. fabulujufabulujemojfabulujemy
2. fabuluješfabulujetej (-taj)fabulujeće
3. fabulujefabulujetejfabuluja (fabuluju)
aspekt ip
transgresiw fabulujo, fabulujcy, fabulowawši
prezensowy particip fabulowacy
preteritowy particip fabulowany
ł-forma fabulował, fabulowała, fabulowało,
dual: fabulowałoj, plural: fabulowali (fabulowałe)
werbalny substantiw fabulowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. fabulowachfabulowachmojfabulowachmy
2. fabulowašefabulowaštejfabulowašće
3. fabulowašefabulowaštejfabulowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. fabulujmojfabulujmy
2. fabulujfabulujtej (-taj)fabulujće
3. fabuluj, njech fabulujefabulujtej (-taj)njech fabuluja (fabuluju)

Ortografija

[wobdźěłać]

Dźělenje słowow: fa-bu-lo-wać

Wurjekowanje

[wobdźěłać]
IPA: fabulou̯aʧ

Semantika

[wobdźěłać]

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne fabulowaše je 0x dokładźene, fabulowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] W nich wupokazuje so lsa Bryccyna jako žiwa powědarka, fabuluje ze strukturami, płoninami a z figurami po swojim dobrozdaću, wobeńdźo při tym wšu konwencionelnosć. (Rozhlad 1997)



Přełožki

[wobdźěłać]