K wobsahej skočić

karkować

z Wikisłownika

karkować

wosoba singular dual plural
1. karkujukarkujemojkarkujemy
2. karkuješkarkujetej (-taj)karkujeće
3. karkujekarkujetejkarkuja (karkuju)
aspekt ip
transgresiw karkujo, karkujcy, karkowawši
prezensowy particip karkowacy
preteritowy particip karkowany
ł-forma karkował, karkowała, karkowało,
dual: karkowałoj, plural: karkowali (karkowałe)
werbalny substantiw karkowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. karkowachkarkowachmojkarkowachmy
2. karkowašekarkowaštejkarkowašće
3. karkowašekarkowaštejkarkowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. karkujmojkarkujmy
2. karkujkarkujtej (-taj)karkujće
3. karkuj, njech karkujekarkujtej (-taj)njech karkuja (karkuju)

Ortografija

[wobdźěłać]

Dźělenje słowow: kar-ko-wać

Wurjekowanje

[wobdźěłać]
IPA: kaʀkou̯aʧ

Semantika

[wobdźěłać]

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne karkowaše je 0x dokładźene, karkowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Z tym je kónc karkowanja było, ale nic kónc dźěła a lutowanja. (Kubašec)
Štó měješe telko pjenjez nalutowanych, zo by měsacy dołho bjez zapłaćenja tkać a potom tydźenje z karkowanjom na wulkowiki zhubić móhł? (Kubašec)



Přełožki

[wobdźěłać]