numerować

numerować

numerować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	numeruju	numerujemoj	numerujemy
2.	numeruješ	numerujetej (-taj)	numerujeće
3.	numeruje	numerujetej	numeruja (numeruju)

aspekt	ip
transgresiw	numerujo, numerujcy, numerowawši
prezensowy particip	numerowacy
preteritowy particip	numerowany
ł-forma	numerował, numerowała, numerowało, dual: numerowałoj, plural: numerowali (numerowałe)
werbalny substantiw	numerowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	numerowach	numerowachmoj	numerowachmy
2.	numerowaše	numerowaštej	numerowašće
3.	numerowaše	numerowaštej	numerowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	numerujmoj	numerujmy
2.	numeruj	numerujtej (-taj)	numerujće
3.	numeruj, njech numeruje	numerujtej (-taj)	njech numeruja (numeruju)

Ortografija

Dźělenje słowow: nu-me-ro-wać

Wurjekowanje

IPA: numeʀou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne numerowaše je 0x dokładźene, numerowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] čisłować

Přikłady:

[1] Přeco hišće bě wón pozdatnje do swojeho ničomyslenja zawrjeny, a pospyty, so wudobyć, běchu kaž šachokonikowe skoki přez rozłamane hódančko w polu z přewjele mortwymi kwadratami, prašenja njenumerowane a šema za hódanje njepodata. (Brězan)

Jadno pak mě felujo: numerowanje tyźenjow wot zachopjeńka do końca lěta. (Rozhlad 1999)

Přełožki

jendźelski: [1] enumerate němski: [1] numerieren