rozstupować so

rozstupować so

rozstupować so(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	rozstupuju	rozstupujemoj	rozstupujemy
2.	rozstupuješ	rozstupujetej (-taj)	rozstupujeće
3.	rozstupuje	rozstupujetej	rozstupuja (rozstupuju)

aspekt	ip
transgresiw	rozstupujo, rozstupujcy, rozstupowawši
prezensowy particip	rozstupowacy
preteritowy particip	rozstupowany
ł-forma	rozstupował, rozstupowała, rozstupowało, dual: rozstupowałoj, plural: rozstupowali (rozstupowałe)
werbalny substantiw	rozstupowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	rozstupowach	rozstupowachmoj	rozstupowachmy
2.	rozstupowaše	rozstupowaštej	rozstupowašće
3.	rozstupowaše	rozstupowaštej	rozstupowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	rozstupujmoj	rozstupujmy
2.	rozstupuj	rozstupujtej (-taj)	rozstupujće
3.	rozstupuj, njech rozstupuje	rozstupujtej (-taj)	njech rozstupuja (rozstupuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: roz-stu-po-wać so

Wurjekowanje

IPA: ʀɔzstupou̯aʧ sɔ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne rozstupowaše je 0x dokładźene, rozstupowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Tu so skała rozstupuje, krasny dołk so wotewri, čerstwy wětr do woči duje, ptačkow kěrluš z lěsa rži. (Ćišinski)