wuronjeć

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

wuronjeć

wuronjeć (hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. wuronjam wuronjamoj wuronjamy
2. wuronješ wuronjatej (-taj) wuronjeće
3. wuronja wuronjatej (-taj) wuronjeja (wuronjeju)


aspekt ip
transgresiw wuronjejo, wuronjejcy, wuronjawši
prezensowy particip wuronjacy
preteritowy particip wuronjany
ł-forma wuronjał, wuronjała, wuronjało,
dual: wuronjałoj, plural: wuronjeli (wuronjałe)
werbalny substantiw wuronjenje



preteritum
wosoba singular dual plural
1. wuronjach wuronjachmoj wuronjachmy
2. wuronješe wuronještej wuronješće
3. wuronješe wuronještej wuronjachu



imperatiw
wosoba singular dual plural
1. --- wuronjejmoj wuronjejmy
2. wuronjej wuronjejtej wuronjejće
3. wuronjej, njech wuronja wuronjejtej njech wuronjeja (wuronjeju)






Semantika

Woznamy:

[1] sypać, puzolić dać
[2] prajić
[3] so wuronjeć tež: so wujewić

Synonymy:

[1] sypać, puzolić dać
[2] prajić, rjec
[3] so wuronjeć tež: so wujewić

Přikłady:

[1] A hdyž so schilich a horšć połnu złoćaneho pěska pozběhnych a jón pomałku přez porsty wuronjach, da běše mi, jako by kóžde zornjatko brinčało a klinčało we wuspěšnym huslowanju přewodźejo tutón radosćiwy kěrluš. (Zalěski)
[2] Jeho wobličo so swěćeše w zbóžnosći a jeho jazyk wuronješe přeco a přeco słowa: "Marja, luba Marja, ja dźě wědźach, zo ty bórze za mnu přińdźeš, chwataj, chwataj, hewak ja tu w mojej žadosći zatradam!" (Zalěski)
Mjeztym zo Ambrož swoje žadosće konjej a chójnam a mróčelam a dróze a towaršam wuronješe a wuwyskaše, wóznik w myslach hižo po puću k juhu, k Budyšinej -- k Praze. (Kubašec)
[3] Potrjeba za někajkej formu wzajomnosće serbskich literatow so přeco zaso wuronješe. (Rozhlad 1990)


Přełožki[wobdźěłać]