zazhibować
zazhibować
zazhibować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zazhibuju | zazhibujemoj | zazhibujemy |
| 2. | zazhibuješ | zazhibujetej (-taj) | zazhibujeće |
| 3. | zazhibuje | zazhibujetej | zazhibuja (zazhibuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | zazhibujo, zazhibujcy, zazhibowawši |
| prezensowy particip | zazhibowacy |
| preteritowy particip | zazhibowany |
| ł-forma | zazhibował, zazhibowała, zazhibowało, dual: zazhibowałoj, plural: zazhibowali (zazhibowałe) |
| werbalny substantiw | zazhibowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zazhibowach | zazhibowachmoj | zazhibowachmy |
| 2. | zazhibowaše | zazhibowaštej | zazhibowašće |
| 3. | zazhibowaše | zazhibowaštej | zazhibowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | zazhibujmoj | zazhibujmy |
| 2. | zazhibuj | zazhibujtej (-taj) | zazhibujće |
| 3. | zazhibuj, njech zazhibuje | zazhibujtej (-taj) | njech zazhibuja (zazhibuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
za-zhi-bo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zazhibou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zazhibowaše je 0x dokładźene, zazhibowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] zazhibnyć; zhibnyć; zhibować; zhorbić; horbić
Přikłady:
- [1] Wobaj přepodaštaj jemu wjele króć zazhibowanu, ćeńku papjerku, napisanu z móličkimi pismikami, a sedźeštaj mjelčo, doniž sej wón chwatnje, ale tola dokładnje njepřečita a njerjekny, zo je to trochu mało. (Brězan)
- Dźěše, kaž přeco chodźi, noze trochu won staja, kolena trochu zazhibuje. (Młynkowa)