K wobsahej skočić

Hendrich

z Wikisłownika

Hendrich

Commons
Commons
kazus singular dual plural
nominatiw HendrichHendrichajHendrichojo
genitiw HendrichaHendrichowHendrichow
datiw HendrichejHendrichomajHendricham
akuzatiw HendrichaHendrichowHendrichow
instrumental z(e) Hendrichomz(e) Hendrichomajz(e) Hendrichami
lokatiw po Hendrichupo Hendrichomajpo Hendrichach
wokatiw HendrichoHendrichajHendrichojo

Ortografija

[wobdźěłać]

Dźělenje słowow:

Hend·rich, genitiw Hend·ri·cha

Wurjekowanje

[wobdźěłać]
MFA: [hɛndʀʲixʲ]
Słuchowe přikłady:

Semantika

[wobdźěłać]

Woznamy:

[1] serbske mužace předmjeno

Dalše wujasnjenja:

[1]

Skrótšenki:

[1] H.

Pochad:

[1] wot dwuzdónkateho wysokoněmskeho mjena Heinrich, wot dwuzdónkateho starowysokoněmskeho mjena Heimrich / Heimirich, zestajaneho z germanskej mjenowej elementaj haim (= dom) a rîch / rîk (= knježićel, kral), wot pragermanskeho *haimaz [→en] a *rīks [→en], wot indogermanskeho *kei- a *rēg-

Warijanty:

[1] Hendri, Henri

Žónske formy:

[1] Hendruška, Hendriška, Hendrika

Hyperonymy:

[1] předmjeno, mjeno

Hyponymy:

[1]

Kolokacije:

[1]

Přikłady:

[1] Za tajkimle wobjedom raz štyrjo přećeljo, Gusta, Hendrich, Jurij a Feliks, wšitcy hračcy wšelakich Pariskich dźiwadłow, hromadźe sedźachu, pijachu a so wurěčowachu. (Jakub Bart-Ćišinski) [1]
[1] Smy potajkim hakle w našich dnjach wotkryli za Serbow dźěło Hendricha Božidara Wjele, a je to dźěło tajkeho razu, zo móžemy na toho wuměłca być jara hordźi, přetož je to dźěło, kiž słuša do najkrasnišich pomnikow našeho klasiskeho narodneho namrěwstwa. (Měrćin Nowak-Njechorński) [2]
[1] Tutón wobwod dowěri swojemu synej Hendrichej z wotpohladom, zo by sebje|so]] tutón wukmanił za dalše nadpady. (Jakub Lorenc-Zalěski) [3]
[1] Myslu na Hendricha Jaroměra Imiša, Alojsa Andrickeho, Josefa Pátu, Jana Krawca, Frida Mětška a na stote posmjertniny Hórnika, kotrež su so hódnje dźakowano iniciatiwje Maćicy woswjećili. (Rozhlad, 1997) [4]
[1] Hižo jako wyši šuler na Budyskim gymnaziju je Zejler ze swojim přećelom Hendrichom Krygarjom na prózdninskich njedźelach husćišo do Krygarjec farskeho domu přišoł. (Marja Kubašec) [5]
[1] Wo zasłužbnym serbskim prócowarju Hendrichu Imišu, wo Handriju Zejlerjo z dotal njeznateje strony wot Lucije Hajnec a wo lisće, kajkiž jón Marko Grojlich dźensa Zejlerjej napisa. (Rozhlad, 1997) [4]
[1] Hendricho, što mysliće? (Jakub Bart-Ćišinski) [1]

Rěčne wobroty:

[1]

Wotwodźene wopřijeća:

[1]

Znaći nošerjo mjena:

[1] Hendrich Božidar Wjela, Hendrich Jordan, Jaroměr Hendrich Imiš

Přełožki

[wobdźěłać]
Zapadosłowjanske předmjena
[wobdźěłać]
Wšitke
[wobdźěłać]

Referency a dalše informacije

[wobdźěłać]
[1] Čěska wikipedija: Bedřich
[1] Němska wikipedija: Heinrich
[1] Pólska wikipedija: Henryk (imię)
[1] Słowjenska wikipedija: Henrik

Nóžki

[wobdźěłać]
  1. 1 2 Jakub Bart-Ćišinski: Zhromadźene spisy. Zwjazk 6. 1875. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de
  2. Měrćin Nowak-Njechorński: Molerjo, spěwarjo, podróžnicy. Zběrka reportažow a skicow. Budyšin: Domowina, 1954. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de
  3. Jakub Lorenc-Zalěski: Serbscy rjekowje. Zberka wubranych spisow. Berlin: Volk und Wissen, 1957. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de
  4. 1 2 Rozhlad, Serbski kulturny časopis, 1997. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de
  5. Marja Kubašec: Lěto wulkich wohenjow. Dźěl 1. Budyšin: Domowina, 1970. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de