duelować so
duelować so
duelować so(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | dueluju | duelujemoj | duelujemy |
| 2. | dueluješ | duelujetej (-taj) | duelujeće |
| 3. | dueluje | duelujetej | dueluja (dueluju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | duelujo, duelujcy, duelowawši |
| prezensowy particip | duelowacy |
| preteritowy particip | duelowany |
| ł-forma | duelował, duelowała, duelowało, dual: duelowałoj, plural: duelowali (duelowałe) |
| werbalny substantiw | duelowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | duelowach | duelowachmoj | duelowachmy |
| 2. | duelowaše | duelowaštej | duelowašće |
| 3. | duelowaše | duelowaštej | duelowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | duelujmoj | duelujmy |
| 2. | dueluj | duelujtej (-taj) | duelujće |
| 3. | dueluj, njech dueluje | duelujtej (-taj) | njech dueluja (dueluju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
du-e-lo-wać so
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: duelou̯aʧ sɔ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne duelowaše je 0x dokładźene, duelowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] duelěrować so
Přikłady:
- [1] Njecha-li so duelować, je pak tež hižo po jeho česći, a zo nječestnemu swojeje holcy naš nan, kiž je, kaž sam prajiš, jara do česće, do žiweho boha njeda, to mi na słowo wěr (Ćišinski)
- Njejsmój traš mój ze Zaćepakom z tesakowanjom a duelowanjom našemu towarstwu česć a hrózbu cyłeho Lipska wubiłoj? (Ćišinski)
- Tola njech dźě mje Dundak zastupi, na teho tež nichtó chodźić njetrjeba, w duelowanju je skoro hišće přeze mnje. (Ćišinski)