intonować

intonować

intonować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	intonuju	intonujemoj	intonujemy
2.	intonuješ	intonujetej (-taj)	intonujeće
3.	intonuje	intonujetej	intonuja (intonuju)

aspekt	ip
transgresiw	intonujo, intonujcy, intonowawši
prezensowy particip	intonowacy
preteritowy particip	intonowany
ł-forma	intonował, intonowała, intonowało, dual: intonowałoj, plural: intonowali (intonowałe)
werbalny substantiw	intonowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	intonowach	intonowachmoj	intonowachmy
2.	intonowaše	intonowaštej	intonowašće
3.	intonowaše	intonowaštej	intonowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	intonujmoj	intonujmy
2.	intonuj	intonujtej (-taj)	intonujće
3.	intonuj, njech intonuje	intonujtej (-taj)	njech intonuja (intonuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: in-to-no-wać

Wurjekowanje

IPA: intɔnou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne intonowaše je 2x dokładźene, intonowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Dosrjedź hary powšitkowneho připiwanja intonowaše hudźbny korps načolny šlager poslednjeho tydźenja: >>Jandźel z njebjes wysoko -- do klina mi padny nadobo (Brězan)

Na kwadratiskim wulkim naměsće před chěžu bě namaršěrował regiment, nad měru sylny muzikowy korps intonowaše sławny pochod Čert a hela, a ceremonija wulkeje nócneje parady so započa. (Brězan)

K tomu hraješe Torsten Kahle na klawěrje, Handrij Bulank bubnowaše a Anna-Maria Filip kaž tež Marko Dyrlich intonowaštaj na moderne wašnje spěwy. (Rozhlad 2000)

Tute jewja so najprjedy w fakće, zo so spočatnje intonowana figuracija klawěra we wotběhu sadźby wjacekróć wospjetuje - tróšku změnjena drje, ale we wobrysach njedótknjena. (Rozhlad 1997)

Přełožki

jendźelski: [1] intone němski: [1] intonieren