kompletować

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

kompletować

kompletować(hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. kompletuju kompletujemoj kompletujemy
2. kompletuješ kompletujetej (-taj) kompletujeće
3. kompletuje kompletujetej kompletuja (kompletuju)
aspekt ip
transgresiw kompletujo, kompletujcy, kompletowawši
prezensowy particip kompletowacy
preteritowy particip kompletowany
ł-forma kompletował, kompletowała, kompletowało,
dual: kompletowałoj, plural: kompletowali (kompletowałe)
werbalny substantiw kompletowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. kompletowach kompletowachmoj kompletowachmy
2. kompletowaše kompletowaštej kompletowašće
3. kompletowaše kompletowaštej kompletowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. kompletujmoj kompletujmy
2. kompletuj kompletujtej (-taj) kompletujće
3. kompletuj, njech kompletuje kompletujtej (-taj) njech kompletuja (kompletuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: kom-ple-to-wać

Wurjekowanje

IPA: kompletou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne kompletowaše je 0x dokładźene, kompletowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] skompletować; wudospołnić; wudospołnjeć; wudospołnjować; wudospołnosćić; wudospołnosćeć

Přikłady:

[1] Dalše wuhrjebanki su hižo w zajimje kompletowanja regionalnych hudźbnych stawiznow a jako přidatna literatura za hudźbnych šulerjow spomožne. (Rozhlad 1996)
Šěn pase so do dalokeje měry psychologiskich a tež literarnohistoriskich hódnoćenjow, skerje twari na swěrnu rekonstrukciju trěbnych duchownych, časowych a towaršnostnych zwiskow, kotraž dowola po času dalše kompletowanje. (Rozhlad 1994)
Pohódnoćenje Frencloweho zběraćelstwa łužiskich regionalnych dokumentow a žórłow kaž tež jeho basnistwo kompletuja wobsah knihi. (Rozhlad 1990)


Přełožki[wobdźěłać]