porejować

porejować

porejować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	porejuju	porejujemoj	porejujemy
2.	porejuješ	porejujetej (-taj)	porejujeće
3.	porejuje	porejujetej (-taj)	porejuja (porejuju)

aspekt	p
transgresiw	porejujo, porejujcy, porejowawši
prezensowy particip	porejowacy
preteritowy particip	porejowany
ł-forma	porejował, porejowała, porejowało, dual: porejowałoj, plural: porejowali (porejowałe)
werbalny substantiw	porejowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	porejowach	porejowachmoj	porejowachmy
2.	porejowa	porejowaštej	porejowašće
3.	porejowa	porejowaštej	porejowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	---	porejujmoj	porejujmy
2.	porejuj	porejujtej (-taj)	porejujće
3.	porejuj, njech porejuje	porejujtej (-taj)	njech porejuja (porejuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: po-re-jo-wać

Wurjekowanje

IPA: pɔʀei̯ou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne porejowaše je 0x dokładźene, porejowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] rejwać; porejwać

Přikłady:

[1] Daj mi płašć -- a potom porejujemoj hač k durjam. (Brězan)

Zaso wutwori so koło, doniž njebě znowa přiležnosć, někotre kročele z někajkej cuzej rejwarku porejować. (Koch)

Ta je jeho k sebi kiwała, a wonaj staj chwilu porejowałoj, a wona je jara rjenje wonjała, tak zo je wón dospołnje wot teje wónje podušeny do womory padnył a hakle na ranje wotućił. (Koch)

Ze spěšnym stupom přechwata ze mnu žurle ze šijacymi, žehlacymi, měrjacymi žonami, da mi přimać do kuluchow płatu, wobleče so płašć, hdyž so jej zda, zo so mi lubi a porejuje přede mnu kaž na módowej přehladce. (Koch)

Na kwasnej hosćinje móžachu so tež wopytarjo swjedźenja wobdźělić, při tym porejować a sej kwasnu jědź - rybu w błótowskej jušce zesłodźeć dać. (Rozhlad 1990)

Wuprosychu sej ju wot njeho, wědźo, zo sam rady ze Swinjarskec Borboru porejuje. (Kubašec)