rozpłunjować so
rozpłunjować so
rozpłunjować so(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozpłunjuju | rozpłunjujemoj | rozpłunjujemy |
| 2. | rozpłunjuješ | rozpłunjujetej (-taj) | rozpłunjujeće |
| 3. | rozpłunjuje | rozpłunjujetej | rozpłunjuja (rozpłunjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | rozpłunjujo, rozpłunjujcy, rozpłunjowawši |
| prezensowy particip | rozpłunjowacy |
| preteritowy particip | rozpłunjowany |
| ł-forma | rozpłunjował, rozpłunjowała, rozpłunjowało, dual: rozpłunjowałoj, plural: rozpłunjowali (rozpłunjowałe) |
| werbalny substantiw | rozpłunjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozpłunjowach | rozpłunjowachmoj | rozpłunjowachmy |
| 2. | rozpłunjowaše | rozpłunjowaštej | rozpłunjowašće |
| 3. | rozpłunjowaše | rozpłunjowaštej | rozpłunjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | rozpłunjujmoj | rozpłunjujmy |
| 2. | rozpłunjuj | rozpłunjujtej (-taj) | rozpłunjujće |
| 3. | rozpłunjuj, njech rozpłunjuje | rozpłunjujtej (-taj) | njech rozpłunjuja (rozpłunjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-płu-njo-wać so
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔzpu̯unʲou̯aʧ sɔ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne rozpłunjowaše je 0x dokładźene, rozpłunjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přikłady:
- [1] Daloko přewidźa kraj, hórki a doliny, wsy a města, rěki w dołach a zady pod horicontom módre a rozpłunjowace horiska. (Brězan)