K wobsahej skočić

rytować

z Wikisłownika

rytować

wosoba singular dual plural
1. rytujurytujemojrytujemy
2. rytuješrytujetej (-taj)rytujeće
3. rytujerytujetejrytuja (rytuju)
aspekt ip
transgresiw rytujo, rytujcy, rytowawši
prezensowy particip rytowacy
preteritowy particip rytowany
ł-forma rytował, rytowała, rytowało,
dual: rytowałoj, plural: rytowali (rytowałe)
werbalny substantiw rytowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. rytowachrytowachmojrytowachmy
2. rytowašerytowaštejrytowašće
3. rytowašerytowaštejrytowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. rytujmojrytujmy
2. rytujrytujtej (-taj)rytujće
3. rytuj, njech rytujerytujtej (-taj)njech rytuja (rytuju)

Ortografija

[wobdźěłać]

Dźělenje słowow: ry-to-wać

Wurjekowanje

[wobdźěłać]
IPA: ʀɪtou̯aʧ

Semantika

[wobdźěłać]

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne rytowaše je 0x dokładźene, rytowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Hdyžkuli sylne skoćata rytowachu, staji Jakub kije před skoćata do kortow, zo bychu so před kijemi wobskakowali. (Stary zakoń 1976)
w času rytowanja skotu, to pozběhnych wosnje swojej woči a widźach přede mnu, zo běchu borany, kotrež wowcy wobskakowachu, šakate, krjepjenkojte a ćmowe. (Stary zakoń 1976)



Přełožki

[wobdźěłać]