wumjenować

wumjenować

wumjenować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	wumjenuju	wumjenujemoj	wumjenujemy
2.	wumjenuješ	wumjenujetej (-taj)	wumjenujeće
3.	wumjenuje	wumjenujetej (-taj)	wumjenuja (wumjenuju)

aspekt	p
transgresiw	wumjenujo, wumjenujcy, wumjenowawši
prezensowy particip	wumjenowacy
preteritowy particip	wumjenowany
ł-forma	wumjenował, wumjenowała, wumjenowało, dual: wumjenowałoj, plural: wumjenowali (wumjenowałe)
werbalny substantiw	wumjenowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	wumjenowach	wumjenowachmoj	wumjenowachmy
2.	wumjenowa	wumjenowaštej	wumjenowašće
3.	wumjenowa	wumjenowaštej	wumjenowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	---	wumjenujmoj	wumjenujmy
2.	wumjenuj	wumjenujtej (-taj)	wumjenujće
3.	wumjenuj, njech wumjenuje	wumjenujtej (-taj)	njech wumjenuja (wumjenuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: wu-mje-no-wać

Wurjekowanje

IPA: u̯umʲenou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne wumjenowaše je 0x dokładźene, wumjenowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Krajnym fjerštam běše tehodla wjele na tym ležane, zo bychu burjo wot zemjanow přez měru podćišćeni a wucycani njebyli, zo bychu burske roboty a dawki po wěstej, zdobnej měri a wašnju postajene, wumjenowane a zmjezowane byłe, zo by buram tež wobsedźenske prawo date a přez zakupjenje zwěstosćene było a tak woni zamóhli tež krajnemu knjezej to Jeho wotedać. (Zejler)

Budź tež Ty tak dobry a daj přichodnje wobšěrnišu rozprawu wot jeho žiwjenja a wumjenuj, zo wón při wudawanju Misionskich Powěsćow wosebje dźěławy był je tón čas we Łazu kaž hišće [[[w]]] Křišowi. (Zejler)