deklinować

deklinować

deklinować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	deklinuju	deklinujemoj	deklinujemy
2.	deklinuješ	deklinujetej (-taj)	deklinujeće
3.	deklinuje	deklinujetej	deklinuja (deklinuju)

aspekt	ip
transgresiw	deklinujo, deklinujcy, deklinowawši
prezensowy particip	deklinowacy
preteritowy particip	deklinowany
ł-forma	deklinował, deklinowała, deklinowało, dual: deklinowałoj, plural: deklinowali (deklinowałe)
werbalny substantiw	deklinowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	deklinowach	deklinowachmoj	deklinowachmy
2.	deklinowaše	deklinowaštej	deklinowašće
3.	deklinowaše	deklinowaštej	deklinowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	deklinujmoj	deklinujmy
2.	deklinuj	deklinujtej (-taj)	deklinujće
3.	deklinuj, njech deklinuje	deklinujtej (-taj)	njech deklinuja (deklinuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: de-kli-no-wać

Wurjekowanje

IPA: deklinou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne deklinowaše je 0x dokładźene, deklinowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] skłonjować

Přikłady:

[1] Wobchowali su so: - \tKrawcowe rozdźělne pisanje a deklinowanje wosobowych kaž tež městnych mjenow (na př. (Brankačk)

Nětko pak w praksy často samo na titlnych stronach namakaš mjeno deklinowane (skłonjowane - za njełaćinarjow). (Rozhlad 1990)

Tole prawidło dyrbimy respektować runje tak kaž na přikład deklinowanje abo konjugowanje. (Rozhlad 1990)

Z njedeklinowanymi němskimi formami wěc njerozrisamy, to bychmy swóje serbske wědomje předali přetunjo. (Rozhlad 1990)

Čehodla pak wšě serbske medije jeje dwójne swójbne mjeno wjace njedeklinuja. (Rozhlad 1997)

Přełožki

jendźelski: [1] decline němski: [1] deklinieren