denuncować

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

denuncować

denuncować(hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. denuncuju denuncujemoj denuncujemy
2. denuncuješ denuncujetej (-taj) denuncujeće
3. denuncuje denuncujetej denuncuja (denuncuju)
aspekt ip
transgresiw denuncujo, denuncujcy, denuncowawši
prezensowy particip denuncowacy
preteritowy particip denuncowany
ł-forma denuncował, denuncowała, denuncowało,
dual: denuncowałoj, plural: denuncowali (denuncowałe)
werbalny substantiw denuncowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. denuncowach denuncowachmoj denuncowachmy
2. denuncowaše denuncowaštej denuncowašće
3. denuncowaše denuncowaštej denuncowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. denuncujmoj denuncujmy
2. denuncuj denuncujtej (-taj) denuncujće
3. denuncuj, njech denuncuje denuncujtej (-taj) njech denuncuja (denuncuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: de-nun-co-wać

Wurjekowanje

IPA: denunʦou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne denuncowaše je 0x dokładźene, denuncowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] denuncěrować; donošować

Přikłady:

[1] Wotpohlad wustajeńcy pak njebě, denuncować abo winu přisuwać. (Rozhlad 1991)
Maks (Herms - Zwjerchowski, Polak z Berlina, denuncowany, wot gestapo zajaty a po dwěmaj lětomaj jastwa do Pólskeje wotsunjeny) wot wčerawšeho dnja tež w Biskupinje. (Rozhlad 1991)
Sym proskribowany jako fanatiski panslawista a radikalista wot horjeka hač do delka wšudźom so na mnje přisłodźeja, mje denuncuja, mje potłóčuja, mje přesćěhuja, mi žiwjenje ćežke, skoro njemóžne činja. (Ćišinski)
Sym proskribowany jako fanatiski panslawist a radikalist wot horjeka hač do deleka; wšudźom so na mnje přisłodźeja, mje denuncuja, mje potłóčuja, mje přesćěhuja, mi žiwjenje ćežke, skoro njemóžne činja. (Čitanka 10. lětnika 1990)


Přełožki[wobdźěłać]