K wobsahej skočić

galopować

z Wikisłownika

galopować

wosoba singular dual plural
1. galopuju galopujemoj galopujemy
2. galopuješ galopujetej (-taj) galopujeće
3. galopuje galopujetej galopuja (galopuju)
aspekt ip
transgresiw galopujo, galopujcy, galopowawši
prezensowy particip galopowacy
preteritowy particip galopowany
ł-forma galopował, galopowała, galopowało,
dual: galopowałoj, plural: galopowali (galopowałe)
werbalny substantiw galopowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. galopowach galopowachmoj galopowachmy
2. galopowaše galopowaštej galopowašće
3. galopowaše galopowaštej galopowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. galopujmoj galopujmy
2. galopuj galopujtej (-taj) galopujće
3. galopuj, njech galopuje galopujtej (-taj) njech galopuja (galopuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: ga-lo-po-wać

Wurjekowanje

IPA: galopou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne galopowaše je 1x dokładźene, galopowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] galopěrować; w galopje běžeć; w galopje běhać; w galopje ćěrić

Přikłady:

[1] Nětko galopowaše konik z hrodowskeho dwora won, smudźeše pódłu parkoweje murje k wulkemu kupowemu hatej. (Brězan)
Tuta specifisce serbska reja je docyła rozdźělna wot druhich reji, w našich salonach znatych; wona swojeho ćežišća nima w zwažliwym skakanju, galopowanju a zašmjatanym kołowanju; w zwonkownosćach so jeje krasnosć njechowa; 67 , w měrnej jednorosći a něžnej nutřkownej wuraznosći jeje luboznosć drěma. (Ćišinski)
Z kóždym skokom konjej dale ze stracha galopowaštaj. (A. Nawka)
Druhe njepřijomne dožiwjenje z konjemi >>přizboži<< so Hawštynej njedołho po tym galopowacym apelu. (A. Nawka)
Ja sym toho žrěbca tak wulkotnje galopować widźał a potom tež w kołsu hić, zo radosć přihladować. (A. Nawka)


Přełožki

[wobdźěłać]