galopować

galopować

galopować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	galopuju	galopujemoj	galopujemy
2.	galopuješ	galopujetej (-taj)	galopujeće
3.	galopuje	galopujetej	galopuja (galopuju)

aspekt	ip
transgresiw	galopujo, galopujcy, galopowawši
prezensowy particip	galopowacy
preteritowy particip	galopowany
ł-forma	galopował, galopowała, galopowało, dual: galopowałoj, plural: galopowali (galopowałe)
werbalny substantiw	galopowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	galopowach	galopowachmoj	galopowachmy
2.	galopowaše	galopowaštej	galopowašće
3.	galopowaše	galopowaštej	galopowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	galopujmoj	galopujmy
2.	galopuj	galopujtej (-taj)	galopujće
3.	galopuj, njech galopuje	galopujtej (-taj)	njech galopuja (galopuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: ga-lo-po-wać

Wurjekowanje

IPA: galopou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne galopowaše je 1x dokładźene, galopowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] galopěrować; w galopje běžeć; w galopje běhać; w galopje ćěrić

Přikłady:

[1] Nětko galopowaše konik z hrodowskeho dwora won, smudźeše pódłu parkoweje murje k wulkemu kupowemu hatej. (Brězan)

Tuta specifisce serbska reja je docyła rozdźělna wot druhich reji, w našich salonach znatych; wona swojeho ćežišća nima w zwažliwym skakanju, galopowanju a zašmjatanym kołowanju; w zwonkownosćach so jeje krasnosć njechowa; 67 ně, w měrnej jednorosći a něžnej nutřkownej wuraznosći jeje luboznosć drěma. (Ćišinski)

Z kóždym skokom konjej dale ze stracha galopowaštaj. (A. Nawka)

Druhe njepřijomne dožiwjenje z konjemi >>přizboži<< so Hawštynej njedołho po tym galopowacym apelu. (A. Nawka)

Ja sym toho žrěbca tak wulkotnje galopować widźał a potom tež w kołsu hić, zo bě radosć přihladować. (A. Nawka)