hubować so

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

hubować so

hubować so(hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. hubuju hubujemoj hubujemy
2. hubuješ hubujetej (-taj) hubujeće
3. hubuje hubujetej hubuja (hubuju)
aspekt ip
transgresiw hubujo, hubujcy, hubowawši
prezensowy particip hubowacy
preteritowy particip hubowany
ł-forma hubował, hubowała, hubowało,
dual: hubowałoj, plural: hubowali (hubowałe)
werbalny substantiw hubowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. hubowach hubowachmoj hubowachmy
2. hubowaše hubowaštej hubowašće
3. hubowaše hubowaštej hubowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. hubujmoj hubujmy
2. hubuj hubujtej (-taj) hubujće
3. hubuj, njech hubuje hubujtej (-taj) njech hubuja (hubuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: hu-bo-wać so

Wurjekowanje

IPA: hubou̯aʧ sɔ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne hubowaše je 0x dokładźene, hubowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Su dźě wšitcy w lěsu, Mi je to Gusta powědał, Derje jenož, zo wón šwablički měł a zapalił njeje, to bychu so wšitcy hnydom na njeho hubowali. (Kubašec)


Přełožki[wobdźěłać]