imitěrować

imitěrować

imitěrować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	imitěruju	imitěrujemoj	imitěrujemy
2.	imitěruješ	imitěrujetej (-taj)	imitěrujeće
3.	imitěruje	imitěrujetej	imitěruja (imitěruju)

aspekt	ip
transgresiw	imitěrujo, imitěrujcy, imitěrowawši
prezensowy particip	imitěrowacy
preteritowy particip	imitěrowany
ł-forma	imitěrował, imitěrowała, imitěrowało, dual: imitěrowałoj, plural: imitěrowali (imitěrowałe)
werbalny substantiw	imitěrowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	imitěrowach	imitěrowachmoj	imitěrowachmy
2.	imitěrowaše	imitěrowaštej	imitěrowašće
3.	imitěrowaše	imitěrowaštej	imitěrowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	imitěrujmoj	imitěrujmy
2.	imitěruj	imitěrujtej (-taj)	imitěrujće
3.	imitěruj, njech imitěruje	imitěrujtej (-taj)	njech imitěruja (imitěruju)

Ortografija

Dźělenje słowow: i-mi-tě-ro-wać

Wurjekowanje

IPA: imit'iʀɔu̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne imitěrowaše je 1x dokładźene, imitěrowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] napodobnić; napodobnjeć; napodobnjować

Přikłady:

[1] Bertók na elektroniskim instrumenće imitěrowaše) spěwarka cyle suwerenje do syłka zwjaza: wobknježenje organizowaneho chaosa. (Rozhlad 1996)

W tym času imitěruja druhe hłosy posłownje abo swobodnje posledni motiw soprana. (Rozhlad 1999)

Přeswědčacy je rěčny gestus tam, hdźež so čerstwe, hólče wašnje njeimitěruje ze słownym a sadowym přeběhom, ale hdźež na literarne wašnje transcenděruje. (Rozhlad 1990)

Muzikalisce dyrbi kruch zwěrječe zynki imitěrować. (Rozhlad 1997)

Přełožki

jendźelski: [1] imitate němski: [1] imitieren