rozkladować
rozkladować
rozkladować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozkladuju | rozkladujemoj | rozkladujemy |
| 2. | rozkladuješ | rozkladujetej (-taj) | rozkladujeće |
| 3. | rozkladuje | rozkladujetej | rozkladuja (rozkladuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | rozkladujo, rozkladujcy, rozkladowawši |
| prezensowy particip | rozkladowacy |
| preteritowy particip | rozkladowany |
| ł-forma | rozkladował, rozkladowała, rozkladowało, dual: rozkladowałoj, plural: rozkladowali (rozkladowałe) |
| werbalny substantiw | rozkladowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | rozkladowach | rozkladowachmoj | rozkladowachmy |
| 2. | rozkladowaše | rozkladowaštej | rozkladowašće |
| 3. | rozkladowaše | rozkladowaštej | rozkladowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | rozkladujmoj | rozkladujmy |
| 2. | rozkladuj | rozkladujtej (-taj) | rozkladujće |
| 3. | rozkladuj, njech rozkladuje | rozkladujtej (-taj) | njech rozkladuja (rozkladuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
roz-kla-do-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: ʀɔzkladou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne rozkladowaše je 1x dokładźene, rozkladowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přikłady:
- [1] Po wuspěwanju kěrluša powita wón tak bohaće wopytanu zhromadźiznu a rozkladowaše w krótkich słowach nadawk "Jednoty". (Katolski Posoł 1914)
- Něchten jo w diskusiji k wustajeńcy a psednoskoju wobmyslenje wugronił, lěc jo derje, až molar swoje wobraze rozkladujo. (Rozhlad 1992)
- Druhdy mi tež něšto ze šule powěda, a to mi tak rozkładuje, kaž 299 je jim to Bosćij w šuli rozkladował. (Kubašec)