sankować

sankować

sankować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	sankuju	sankujemoj	sankujemy
2.	sankuješ	sankujetej (-taj)	sankujeće
3.	sankuje	sankujetej	sankuja (sankuju)

aspekt	ip
transgresiw	sankujo, sankujcy, sankowawši
prezensowy particip	sankowacy
preteritowy particip	sankowany
ł-forma	sankował, sankowała, sankowało, dual: sankowałoj, plural: sankowali (sankowałe)
werbalny substantiw	sankowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	sankowach	sankowachmoj	sankowachmy
2.	sankowaše	sankowaštej	sankowašće
3.	sankowaše	sankowaštej	sankowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	sankujmoj	sankujmy
2.	sankuj	sankujtej (-taj)	sankujće
3.	sankuj, njech sankuje	sankujtej (-taj)	njech sankuja (sankuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: san-ko-wać

Wurjekowanje

IPA: sankou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne sankowaše je 0x dokładźene, sankowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Popołdnju přiwjedźechu starše dźěći jeje Mateja wot sankowanja domoj, wón krawješe a dźeržeše sej wołmjanu čapku kruće na prawe wóčko. (Brězan)

Po cigaretowej přestawce dachu so na dalše sankowanje. (A. Nawka)

Wulěty zarjadowachu sej Bjesadźenjo do Žičenka (4), Zhorjelca (ze železnicu), Šěrachowa (na sankowanje), Delnjeje Hórki a do Smječkec (ze zapřahami). (Rozhlad 1991)

Nimo wowki a Paula, Janiny a Jana je tu jenož něšto anonymnych a pawšalnje naspomnjenych dźěći při sankowanju. (Rozhlad 1990)

Ničo a nichtó njemóžeše nas nazajtra hižo dodźeržeć, zo bychmy přišli na naše sankowanišćo. (Wornar)

W zymje zaso smy pola susodźicow sankowali. (Protyka 2001)

Přeco pak njemějach chwile k sankowanju. (Protyka 2001)

Přełožki

jendźelski: [1] sledge, go by sledge němski: [1] rodeln