wotjězdźować so
wotjězdźować so
wotjězdźować so(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotjězdźuju | wotjězdźujemoj | wotjězdźujemy |
| 2. | wotjězdźuješ | wotjězdźujetej (-taj) | wotjězdźujeće |
| 3. | wotjězdźuje | wotjězdźujetej | wotjězdźuja (wotjězdźuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | wotjězdźujo, wotjězdźujcy, wotjězdźowawši |
| prezensowy particip | wotjězdźowacy |
| preteritowy particip | wotjězdźowany |
| ł-forma | wotjězdźował, wotjězdźowała, wotjězdźowało, dual: wotjězdźowałoj, plural: wotjězdźowali (wotjězdźowałe) |
| werbalny substantiw | wotjězdźowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | wotjězdźowach | wotjězdźowachmoj | wotjězdźowachmy |
| 2. | wotjězdźowaše | wotjězdźowaštej | wotjězdźowašće |
| 3. | wotjězdźowaše | wotjězdźowaštej | wotjězdźowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | wotjězdźujmoj | wotjězdźujmy |
| 2. | wotjězdźuj | wotjězdźujtej (-taj) | wotjězdźujće |
| 3. | wotjězdźuj, njech wotjězdźuje | wotjězdźujtej (-taj) | njech wotjězdźuja (wotjězdźuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
wot-jěz-dźo-wać so
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: u̯ɔti̯ʲɪzdʑou̯aʧ sɔ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne wotjězdźowaše je 0x dokładźene, wotjězdźowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přikłady:
- [1] Holca, hdyž chce zapućować, so tola w jězhnym planje abo na dwórnisću wobhoni, 177 kak ma jěć, hdy ćahi wotjězdźuja a přichadźeja. (Kubašec)