zahrjebować

zahrjebować

zahrjebować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	zahrjebuju	zahrjebujemoj	zahrjebujemy
2.	zahrjebuješ	zahrjebujetej (-taj)	zahrjebujeće
3.	zahrjebuje	zahrjebujetej	zahrjebuja (zahrjebuju)

aspekt	ip
transgresiw	zahrjebujo, zahrjebujcy, zahrjebowawši
prezensowy particip	zahrjebowacy
preteritowy particip	zahrjebowany
ł-forma	zahrjebował, zahrjebowała, zahrjebowało, dual: zahrjebowałoj, plural: zahrjebowali (zahrjebowałe)
werbalny substantiw	zahrjebowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	zahrjebowach	zahrjebowachmoj	zahrjebowachmy
2.	zahrjebowaše	zahrjebowaštej	zahrjebowašće
3.	zahrjebowaše	zahrjebowaštej	zahrjebowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	zahrjebujmoj	zahrjebujmy
2.	zahrjebuj	zahrjebujtej (-taj)	zahrjebujće
3.	zahrjebuj, njech zahrjebuje	zahrjebujtej (-taj)	njech zahrjebuja (zahrjebuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: za-hrje-bo-wać

Wurjekowanje

IPA: zahʀʲebou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne zahrjebowaše je 1x dokładźene, zahrjebowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] zaryć; zarywać; zahrjebać; zakopać

Přikłady:

[1] Podhrjebuje najprjedy zemju a potom zahrjebuje ćěło do zemje. (Jakubaš)

Při nim ležachu padnjeni towaršojo a wón widźeše, kak stary muž a žona dźěru zamjetujetaj a ćěła zahrjebujetaj. (Katolski Posoł 1915)

Činješe, kaž móhł w kóždym wokomiku doprědka, po stołpach dele, do termow padnyć, do tysaclětnych rozpadankow, na wšě časy són wo lětanju zahrjebujo. (Koch)

Muž, kotryž w jednej ze zahrodkow w rukajcach tulpowe cybulki zahrjebowaše, zamórča k swojej žonje: >>Zaklate komunistiske pasmo! (Brězan)

Přełožki

jendźelski: [1] bury