zastorkować
zastorkować
zastorkować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zastorkuju | zastorkujemoj | zastorkujemy |
| 2. | zastorkuješ | zastorkujetej (-taj) | zastorkujeće |
| 3. | zastorkuje | zastorkujetej | zastorkuja (zastorkuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | zastorkujo, zastorkujcy, zastorkowawši |
| prezensowy particip | zastorkowacy |
| preteritowy particip | zastorkowany |
| ł-forma | zastorkował, zastorkowała, zastorkowało, dual: zastorkowałoj, plural: zastorkowali (zastorkowałe) |
| werbalny substantiw | zastorkowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | zastorkowach | zastorkowachmoj | zastorkowachmy |
| 2. | zastorkowaše | zastorkowaštej | zastorkowašće |
| 3. | zastorkowaše | zastorkowaštej | zastorkowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | zastorkujmoj | zastorkujmy |
| 2. | zastorkuj | zastorkujtej (-taj) | zastorkujće |
| 3. | zastorkuj, njech zastorkuje | zastorkujtej (-taj) | njech zastorkuja (zastorkuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
za-stor-ko-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: zastɔʀkou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne zastorkowaše je 1x dokładźene, zastorkowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Přikłady:
- [1] Wšudźe so zastorkuja, jako bychu so wopiłe, wšo so jim zda na puću być: Trawički, róžički a prućiki. (Jakubaš)
- Zymica jeho třaseše a w jeho stawach so jenož tak zastorkowaše. (Zalěski)
- Rjane, šwižne holčo zastupi do jstwy, pokłoni so před Bólkom a zarěča powažliwje z mjedźanym hłosom zastorkujo so za kóždym słowom 167 ,,Wonka -- mužik -- Kifko. (Zalěski)
- Nětk wułušći pak maćerce skřidlene słowa: >>Haj wšak, ze směrkami no mi, ze ćmičku, z wječora hakle ma bur woteńdźenja, sebi po wsy hromadu honjo "i05 na worštu ludźi, na nakład' šće z wječornej hwěždku 'wo pódlanske so starajo, hdyž so na polach złote žně nam za bróžnju wohladuja, zezralene krasnje na słóncu, hdyž dostate sej nam domchowanje popy kazaju, hdyž wotležało na hromadkach žno je čas swój iio žito, hdyž rěblowany zas wóz sebi zastorkujemy. (Ćišinski)
- To bě tróšt, ale jenož słaby, přetož pjeńki hišće tam wšě stejachu, a kamjenjow bě tam dosć a nadosć, a ja so zastorkowach a padach, a to bě jedna bolosć za druhej. (Šěca)
- Spodoba so ći, za naložuješ mocy, zo tak zastorkuješ twórbu swojej rukow, bjezbóžnikow zaměry pak podpěruješ? (Stary zakoń 1973)