zdawać

zdawać

zdawać (hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	zdawam	zdawamoj	zdawamy
2.	zdawaš	zdawatej (-taj)	zdawaće
3.	zdawa	zdawatej (-taj)	zdawaja (zdawaju)

aspekt	p
transgresiw	zdawajo, zdawajcy, zdawawši
prezensowy particip	zdawacy
preteritowy particip	zdawany
ł-forma	zdawał, zdawała, zdawało, dual: zdawałoj, plural: zdawali (zdawałe)
werbalny substantiw	zdawanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	zdawach	zdawachmoj	zdawachmy
2.	zdawa	zdawaštej	zdawašće
3.	zdawa	zdawaštej	zdawachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	---	zdawajmoj	zdawajmy
2.	zdawaj	zdawajtej	zdawajće
3.	zdawaj, njech zdawa	zdawajtej	njech zdawaja (zdawaju)

Ortografija

Dźělenje słowow: zda-wać

Wurjekowanje

IPA: ['zdau̯ač]

Semantika

Woznamy:

[1] husto, wjele abo wospjet dać

Synonymy:

[1] dać

Přikłady:

[1] Hdy by ty wědźał, mój luby Enriko, kelko sym ja do cyrkwje a chudym zdawała. (Budar)

Wšitko sym jim zdawał. (Katolski Posoł 1917)

Ale štó z nas ma pjenjezy, hdyž smy je městu na kontribuciju zdawali? (Kubašec)

Kóžde lěto da změje tón wjace škodowarjow w sadowni, štóž wšědnje spadany sad po zahrodźe njezezběra, zo by jón rozsykany kruwom abo swinjom zdawał. (Serbski Hospodar 1886)

"Ach, ale", rjekny wurubjeny, hdyž tamnom nětk wšo zdawał bě; "mi jeno žel je wo tebje, ty wbohi, wbohi člowječe; hdyž pohladamy do pisma, njej' sud a hela twoja mzda?" (Zejler)

Štóž wšitko preč zdawał sej z dobroty je, tón hłódny pod zemju ze sylzami dźe. (Zejler)

Přełožki

němski: [1] geben

litawski: [1] duoti