znjemóžnjować
znjemóžnjować
znjemóžnjować(hornjoserbšćina)
[wobdźěłać]| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | znjemóžnjuju | znjemóžnjujemoj | znjemóžnjujemy |
| 2. | znjemóžnjuješ | znjemóžnjujetej (-taj) | znjemóžnjujeće |
| 3. | znjemóžnjuje | znjemóžnjujetej | znjemóžnjuja (znjemóžnjuju) |
| aspekt | ip |
| transgresiw | znjemóžnjujo, znjemóžnjujcy, znjemóžnjowawši |
| prezensowy particip | znjemóžnjowacy |
| preteritowy particip | znjemóžnjowany |
| ł-forma | znjemóžnjował, znjemóžnjowała, znjemóžnjowało, dual: znjemóžnjowałoj, plural: znjemóžnjowali (znjemóžnjowałe) |
| werbalny substantiw | znjemóžnjowanje |
| preteritum | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | znjemóžnjowach | znjemóžnjowachmoj | znjemóžnjowachmy |
| 2. | znjemóžnjowaše | znjemóžnjowaštej | znjemóžnjowašće |
| 3. | znjemóžnjowaše | znjemóžnjowaštej | znjemóžnjowachu |
| imperatiw | |||
| wosoba | singular | dual | plural |
|---|---|---|---|
| 1. | — | znjemóžnjujmoj | znjemóžnjujmy |
| 2. | znjemóžnjuj | znjemóžnjujtej (-taj) | znjemóžnjujće |
| 3. | znjemóžnjuj, njech znjemóžnjuje | znjemóžnjujtej (-taj) | njech znjemóžnjuja (znjemóžnjuju) |
Ortografija
[wobdźěłać]Dźělenje słowow:
znje-mó-žnjo-wać
Wurjekowanje
[wobdźěłać]- IPA: znʲemóʒnʲou̯aʧ
Semantika
[wobdźěłać]Woznamy:
- [1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.
Dalše wujasnjenja:
- Imperfektiwne znjemóžnjowaše je 1x dokładźene, znjemóžnjowa (móže tež něšto druhe być) 0x.
Synonymy:
- [1] znjemóžnić; znjemóžnjeć; zadźěwać
Přikłady:
- [1] Tak je pólski stat wospjet Serbam skićał móžnosć, so w času, hdyž so jim kubłanje w domiznje poćežowaše abo znjemóžnjowaše, wopytować pólske gymnazije a studować na jich uniwersitach. (Rozhlad 1996)