K wobsahej skočić

knihować

z Wikisłownika

knihować

wosoba singular dual plural
1. knihujuknihujemojknihujemy
2. knihuješknihujetej (-taj)knihujeće
3. knihujeknihujetejknihuja (knihuju)
aspekt ip
transgresiw knihujo, knihujcy, knihowawši
prezensowy particip knihowacy
preteritowy particip knihowany
ł-forma knihował, knihowała, knihowało,
dual: knihowałoj, plural: knihowali (knihowałe)
werbalny substantiw knihowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. knihowachknihowachmojknihowachmy
2. knihowašeknihowaštejknihowašće
3. knihowašeknihowaštejknihowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. knihujmojknihujmy
2. knihujknihujtej (-taj)knihujće
3. knihuj, njech knihujeknihujtej (-taj)njech knihuja (knihuju)

Ortografija

[wobdźěłać]

Dźělenje słowow: kni-ho-wać

Wurjekowanje

[wobdźěłać]
IPA: knihou̯aʧ

Semantika

[wobdźěłać]

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne knihowaše je 1x dokładźene, knihowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] zaknihować; zapisać

Přikłady:

[1] Zrałosć, sej žiwjenje knihować: połsta holcow lubować, połsta muži morić. (Brězan)
A dźiwny, cuzy, njezrozumliwy swět, kiž tajkim knihowarjam zrałosć wobkrući! (Brězan)
Freedy jako zawodny wudawk knihowaše. (Brězan)
Wróblewskich we Wilnje, nětko knihowanja Litawskeje akademije wědomosćow. (Rozhlad 1999)
Wón je třělał -- to so hodźi dopokazać, dwě granaće stej tu mjenje, te so prawidłownje liča a knihuja. (A. Nawka)



Přełožki

[wobdźěłać]