ličbować

ličbować

ličbować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	ličbuju	ličbujemoj	ličbujemy
2.	ličbuješ	ličbujetej (-taj)	ličbujeće
3.	ličbuje	ličbujetej	ličbuja (ličbuju)

aspekt	ip
transgresiw	ličbujo, ličbujcy, ličbowawši
prezensowy particip	ličbowacy
preteritowy particip	ličbowany
ł-forma	ličbował, ličbowała, ličbowało, dual: ličbowałoj, plural: ličbowali (ličbowałe)
werbalny substantiw	ličbowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	ličbowach	ličbowachmoj	ličbowachmy
2.	ličbowaše	ličbowaštej	ličbowašće
3.	ličbowaše	ličbowaštej	ličbowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	ličbujmoj	ličbujmy
2.	ličbuj	ličbujtej (-taj)	ličbujće
3.	ličbuj, njech ličbuje	ličbujtej (-taj)	njech ličbuja (ličbuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: lič-bo-wać

Wurjekowanje

IPA: liʧbou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne ličbowaše je 0x dokładźene, ličbowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Jochen chcyše sej Fipsowy ličbowak přiswojić jako narunanje za Mičkowu knihu. (Młynkowa)

Njech so dračuje bjez ličbowaka, přeještaj sej Jochen a Mička. (Młynkowa)

Jochen wza kaž připódla Fipsowy ličbowak a měnješe so šćěrjo: ">Na, ty bandiće! (Młynkowa)

Chcu ći prajić, zo njejsym na tebje zły dla teje bijeńcy a dla ličbowaka a dla wšeho, ale chcych wo wšěm z tobu rěčeć, na přikład, njeměj mi za zło, dla tych šwartow. (Młynkowa)

K tomu hišće to, zo bě Andreas w času, hdyž Hawštyn do baterije přińdźe, powšitkownje widźana wosoba -- bě mjenujcy wuběrny matematikar a tuž w balistice mišterski ličbowar, tak zo mějachu samo oficěrojo swoju lubu nuzu z nim, zo njeby jich někak zblamował, štož wšak pócćiwy Andreas Halbert ani nochcyše. (A. Nawka)

Z Andreasom sym dźě ja hakle tydźenja hromadźe był, tón njeje nihdźe daloko, snano jeno pola jědnateje baterije ličbowarja zastupuje. (A. Nawka)

Přełožki

jendźelski: [1] count