podušować

podušować

podušować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	podušuju	podušujemoj	podušujemy
2.	podušuješ	podušujetej (-taj)	podušujeće
3.	podušuje	podušujetej	podušuja (podušuju)

aspekt	ip
transgresiw	podušujo, podušujcy, podušowawši
prezensowy particip	podušowacy
preteritowy particip	podušowany
ł-forma	podušował, podušowała, podušowało, dual: podušowałoj, plural: podušowali (podušowałe)
werbalny substantiw	podušowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	podušowach	podušowachmoj	podušowachmy
2.	podušowaše	podušowaštej	podušowašće
3.	podušowaše	podušowaštej	podušowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	podušujmoj	podušujmy
2.	podušuj	podušujtej (-taj)	podušujće
3.	podušuj, njech podušuje	podušujtej (-taj)	njech podušuja (podušuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: po-du-šo-wać

Wurjekowanje

IPA: pɔduʃou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne podušowaše je 3x dokładźene, podušowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] podusyć; podušeć; potłóčić; potłóčeć; potłóčować; pohłušić; pohłušeć; pohłušować

Přikłady:

[1] Běch pódla, hdyž je podušowaše a pjeńki jim přiražeše. (Katolski Posoł 1914)

Dokelž je z mječom swojeho bratra přesćěhał, podušujo začuwaja smilneje wutroby, w swojim hněwje na wěki traješe a zachowa swoju njemdrasć hač do kónca, ćisnu woheń na Teman, zo by zežrał palasty Bocry. (Stary zakoń 1973)

Na wučerjow, kajcyž so woni nětko w narodnym hibanju pokazuja, nihdy nimamoj hladać, woni njejsu faktorojo našeho žiwjenja, ale pomocnicy serbskeho hinjenja a podušowanja. (Ćišinski)

Renata bě so do wěcy tak zakusnyla, zo měješe čerwjenokromatej woči a podušowaše bječenje. (Wornar)

Ridrowanje woza a klepot železnych pódkowow pak strašne wołanje podušowaštej. (Iselt)

Běch pódla, hdyž je podušowaše a pjeńki jim přiražeše. (Radlubin)