wuspytować

wuspytować

wuspytować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	wuspytuju	wuspytujemoj	wuspytujemy
2.	wuspytuješ	wuspytujetej (-taj)	wuspytujeće
3.	wuspytuje	wuspytujetej	wuspytuja (wuspytuju)

aspekt	ip
transgresiw	wuspytujo, wuspytujcy, wuspytowawši
prezensowy particip	wuspytowacy
preteritowy particip	wuspytowany
ł-forma	wuspytował, wuspytowała, wuspytowało, dual: wuspytowałoj, plural: wuspytowali (wuspytowałe)
werbalny substantiw	wuspytowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	wuspytowach	wuspytowachmoj	wuspytowachmy
2.	wuspytowaše	wuspytowaštej	wuspytowašće
3.	wuspytowaše	wuspytowaštej	wuspytowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	wuspytujmoj	wuspytujmy
2.	wuspytuj	wuspytujtej (-taj)	wuspytujće
3.	wuspytuj, njech wuspytuje	wuspytujtej (-taj)	njech wuspytuja (wuspytuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: wu-spy-to-wać

Wurjekowanje

IPA: u̯uspɪtou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne wuspytowaše je 0x dokładźene, wuspytowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] wuprobować; wuproběrować; wupruwować; wuspytać; přeproběrować; přespytać

Přikłady:

[1] Wšo smy wuspytowali. (Katolski Posoł 1912)

Wšo je wuspytowane, tuž so spušćej na ličby, kotrež sćěhuja. (Katolski Posoł 1913)

Dyrbješe najprjedy ćernjojty žiwjenski puć kročić, kiž bě postajeny přez wuspytowanja w najwšelakorišich powolanjach, w kotrychž pak njenadeńdźe praweje spokojnosće. (Rozhlad 1992)

Po puću směš so hrajkać, raz wotbočić, so wuspytować, so fantaziji podać a błudnosće worać. (Rozhlad 1999)

Wón wšak znaje moje puće, šćežki, wuspytowany sym čisty jako zloto. (Stary zakoń 1973)

Zo jeho wopytaš, hdyž swita, a kóždu chwilu jeho wuspytuješ? (Stary zakoń 1973)