zapušćować

zapušćować

zapušćować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	zapušćuju	zapušćujemoj	zapušćujemy
2.	zapušćuješ	zapušćujetej (-taj)	zapušćujeće
3.	zapušćuje	zapušćujetej	zapušćuja (zapušćuju)

aspekt	ip
transgresiw	zapušćujo, zapušćujcy, zapušćowawši
prezensowy particip	zapušćowacy
preteritowy particip	zapušćowany
ł-forma	zapušćował, zapušćowała, zapušćowało, dual: zapušćowałoj, plural: zapušćowali (zapušćowałe)
werbalny substantiw	zapušćowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	zapušćowach	zapušćowachmoj	zapušćowachmy
2.	zapušćowaše	zapušćowaštej	zapušćowašće
3.	zapušćowaše	zapušćowaštej	zapušćowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	zapušćujmoj	zapušćujmy
2.	zapušćuj	zapušćujtej (-taj)	zapušćujće
3.	zapušćuj, njech zapušćuje	zapušćujtej (-taj)	njech zapušćuja (zapušćuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: za-pu-šćo-wać

Wurjekowanje

IPA: zapuʃʧou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne zapušćowaše je 3x dokładźene, zapušćowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] zapušćić; zapušćeć; nutř/dele pušćić; nutř/dele pušćeć; lisćić so; woblisćić so; zalisćić so; pušćić

Přikłady:

[1] Rjany nalětny dźeń to bě, wšo wubiwaše a zapušćowaše po łukach a po polach. (Katolski Posoł 1914)

Te, kotrež hłuboko do role nje- zapušćuja, maja wjacy dusykow a su skotej wužitniše; štož do zemje ćěri, ma wjacy cokora a słuša do cokorowych twornjow. (Serbski hospodar 1889)

Do žra kosći zhniły a skaženy, bjeze wšeje česće a swědomja bě romski narod tehdy, hdyž křesćanstwo korjenje w nim zapušćowaše. (Katolski Posoł 1911)

Sadźeš jich, a ~voni zapušćuja korjenje, rozrosćuja a njesu płody. (Stary zakoń 1973)

Rjany nalětny dźeń to bě, wšo wubiwaše a zapušćowaše po łukach a po polach. (Radlubin)