štrykować

štrykować

štrykować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	štrykuju	štrykujemoj	štrykujemy
2.	štrykuješ	štrykujetej (-taj)	štrykujeće
3.	štrykuje	štrykujetej	štrykuja (štrykuju)

aspekt	ip
transgresiw	štrykujo, štrykujcy, štrykowawši
prezensowy particip	štrykowacy
preteritowy particip	štrykowany
ł-forma	štrykował, štrykowała, štrykowało, dual: štrykowałoj, plural: štrykowali (štrykowałe)
werbalny substantiw	štrykowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	štrykowach	štrykowachmoj	štrykowachmy
2.	štrykowaše	štrykowaštej	štrykowašće
3.	štrykowaše	štrykowaštej	štrykowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	štrykujmoj	štrykujmy
2.	štrykuj	štrykujtej (-taj)	štrykujće
3.	štrykuj, njech štrykuje	štrykujtej (-taj)	njech štrykuja (štrykuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: štry-ko-wać

Wurjekowanje

IPA: ʃtʀɪkou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne štrykowaše je 0x dokładźene, štrykowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] wobštrykować; plesć; naštrykować; naplesć

Přikłady:

[1] Jako młoda žona přehladowaše a rjadowaše jónu mužowe šaty, a kak wjesele so postróži, hdyž mjez šatami nohajcy nadeńdźe, kotrež běše, to na znamješku dopózna, něhdy sama štrykowała a jako dar lubosće na francózske bitwišća pósłała. (Katolski Posoł 1914)

Bjedrich Wylem Riedel, štrykowar w Budyšinje, 81 1. (Katolski Posoł 1913)

Trikotowe woblečenja, město štrykowanych wo blekow, jara krute a tunje, we wšelakich barbach a fasonach Zhotowjenjo Wulki wubjerk po měrje! (Katolski Posoł 1913)

Jedyn šawl, jednu košlu, jedne spódnje cholowy a staru štrykowanu jaku bych hišće derje trjebać móhł. (Kubašec)

Přełožki

jendźelski: [1] knit němski: [1] stricken