zaroćować

zaroćować

zaroćować(hornjoserbšćina)

werb

wosoba	singular	dual	plural
1.	zaroćuju	zaroćujemoj	zaroćujemy
2.	zaroćuješ	zaroćujetej (-taj)	zaroćujeće
3.	zaroćuje	zaroćujetej	zaroćuja (zaroćuju)

aspekt	ip
transgresiw	zaroćujo, zaroćujcy, zaroćowawši
prezensowy particip	zaroćowacy
preteritowy particip	zaroćowany
ł-forma	zaroćował, zaroćowała, zaroćowało, dual: zaroćowałoj, plural: zaroćowali (zaroćowałe)
werbalny substantiw	zaroćowanje

preteritum
wosoba	singular	dual	plural
1.	zaroćowach	zaroćowachmoj	zaroćowachmy
2.	zaroćowaše	zaroćowaštej	zaroćowašće
3.	zaroćowaše	zaroćowaštej	zaroćowachu

imperatiw
wosoba	singular	dual	plural
1.	—	zaroćujmoj	zaroćujmy
2.	zaroćuj	zaroćujtej (-taj)	zaroćujće
3.	zaroćuj, njech zaroćuje	zaroćujtej (-taj)	njech zaroćuja (zaroćuju)

Ortografija

Dźělenje słowow: za-ro-ćo-wać

Wurjekowanje

IPA: zaʀɔʧou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne zaroćowaše je 0x dokładźene, zaroćowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] zaprajić; zaprajeć; zaprajować; zažohnować; zaroćić; zaroćeć; wopřisahać

Přikłady:

[1] Saul pak bě zaroćowarjow mortwych a wěšćerjow z kraja wuhnał. (Stary zakoń 1976)

W nocy dóńdźechu k žónskej, a wón praji: ">Wěšć mi přez ducha zaroćowanja mortwych a zbudź mi toho, kotrehož budu ći mjenować. (Stary zakoń 1976)

Tež swojeho syna pósła wón přez woheń, wěšćeše a kuzłaše a postaji zaroćowarjow mortwych a wukładowarjow znamjenjow, činješe scyła mnoho, štož je złe we wočomaj Jahwy, a hněwaše jeho z tym. (Stary zakoń 1976)

Kónčne sčozva k nabo~ ref ornzje Jozija wotstroni tež zaroćowarjow mortwych a wukładowarjow znamjenjow, terafimy a přibohi, scyła wšitke wohidma, kotrez". (Stary zakoń 1976)

Jeli had kusnje, prjedy hač sy jeho zaroćil, njepomha ći ničo, zo, sy zaroćowar. (Stary zakoń 1973)