Budar

Budar

Budar (hornjoserbšćina)

substantiw, swójbne mjeno, m

kazus	singular	dual	plural
nominatiw	Budar	Budarjej	Budarjo
genitiw	Budarja	Budarjow	Budarjow
datiw	Budarjej	Budarjomaj	Budarjam
akuzatiw	Budarja	Budarjow	Budarjow
instrumental	z(e) Budarjom	z(e) Budarjomaj	z(e) Budarjemi
lokatiw	po Budarju	po Budarjomaj	po Budarjach
wokatiw	Budarjo	Budarjej	Budarjo

Ortografija

Dźělenje słowow:

Bu·dar, genitiw Bu·da·rja

Wurjekowanje

MFA: ['budaʀ], genitiw ['budaʀʲa]

Słuchowe přikłady:

Semantika

Woznamy:

[1] serbske swójbne mjeno

Dalše wujasnjenja:

[1] genitiw dual a plural: hdyž dźe wo čłonow jedneje swójby, je genitiwna forma Budarjec

Skrótšenki:

[1]

Pochad:

[1] wot ‚budar’, wjesnjan z swoju chěžku ale z mało abo žadnym samsnym wobsedźenstwo na pódźe (hlej tež chěžkar, chatar)

Warijanty:

[1]

Žónske formy:

[1] Budarjowa

Hyperonymy:

[1] swójbne mjeno, mjeno

Hyponymy:

[1]

Kolokacije:

[1]

Přikłady:

[1] Pjatk, dnja 10. nowembra, čitachu w Budyskej Smolerjec kniharni předewšěm hornjoserbscy lyrikarjo: Róža Domašcyna, Marja Henčlowa, Marja Brězanowa, Lubina Šěnec, Hana Wićazowa, Kito Lorenc, Beno Budar, Křesćan Krawc. (Rozhlad, 1996)

[1] To móže potom zhromadnje z Křesćanom Krawcom za Wusatym Krjepjelom pytać, z Jurjom Budarjom — Krakečanskim po kemšerskej šćežce mjez Krakecami a Poršicami dundać abo sej z Mikławšom Krawcom hłójčku łamać a křižowki zhódać. (Rozhlad, 1996)

Rěčne wobroty:

[1]

Wotwodźene wopřijeća:

[1] Budarjowe/~a/~y; Budarjowa, Budarjec

Znaći nošerjo mjena:

[1] Ben Budar, Beno Budar, Hańža Budarjowa, Jan Michał Budar, Jurij Budar, Ludmila Budarjowa

Referency a dalše informacije

[1] Čěska wikipedija: Budař (mjeno)

[1] Hornjoserbska wikipedija: Budar (mjeno)

[1] Němska wikipedija: Budar (mjeno), Büdner (powołanje)

[1] Hornjoserbska wikipedija: Budar (mjeno)

[1] Pólska wikipedija: Budar, Chałupnik (powołanje)