Jana

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

Jana

Jana (hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

substantiw, předmjeno, f[wobdźěłać]

kazus singular dual plural
nominatiw Jana Janje Jany
genitiw Jany Janow Janow
datiw Janje Janomaj Janam
akuzatiw Janu Janje Jany
instrumental z(e) Janu z(e) Janomaj z(e) Janami
lokatiw po Janje po Janomaj po Janach


Ortografija

Dźělenje słowow:

Ja·na, datiw Ja·nje

Wurjekowanje

MFA: ['i̯ana], datiw ['i̯anʲɛ]
Słuchowe přikłady:

Semantika

Woznamy:

[1] žonjace předmjeno

Skrótšenki:

[1] J.

Pochad:

[1] wot starogrjekskeho muskeho předmjena Ιωάννης (Ioánnis), wot hebrejskeho Jochanan (יוחנן). Mjeno rěka Bóh (Jahwe) miłosćiwy je abo Njech Bóh mi miłosćiwy je a woznamjenja, zo narodźenje dźěsća dar Bóha je.

Warijanty:

[1] Janka, Janika, Janina, Hana, Hanka, Hanuška

Muske formy:

[1] Jan, Jank, Janek, Janko

Hyperonymy:

[1] předmjeno, mjeno

Hyponymy:

[1]

Kolokacije:

[1]

Přikłady:

[1] Po skónčnym spěwje stupichu so z koła spěwarkow napřećo kralej tři družki, Hańža Nowakec z Wudworja, Marja Koklic a Jana Hilic z Chrósćic. (Jakub Bart-Ćišinski) [1]
[1] Ze zahajenjom noweho semestra dnja 7. měrca podawa sorabistiske čitanja a rěčne kursy dwutydźensce na Karlowej uniwersiće w Praze dr. Jana Šołćina z Budyskeho Serbskeho instituta. (Rozhlad, 1996) [2]
[1] Jana, młoda žona, kotraž wukonja tam ekologiske lěto, nam naš kwartěr pokaza. (Serbske Nowiny, 27. žnjenca 1999) [3]
[1] Mjeztym zo hraješe žónska młodźina B takrjec mjezsobu, běchu sej žony přeprosyli Steinigtwolmsdorf a přewinychu Steinigtwolmsdorf z 5:1. Njebjelčanske wrota třělichu Jana Mittagec (3), Ines Paschold a Susana Budarjec. (Serbske Nowiny, 12. pražnika 1999) [4]
[1] Jana je w tajkich wokomikach přeswědcena, zo njeje jenož jeje ćěło překołsane, ale tež duša hač do poslednjeho kuta, byrnjež mały, puklojty, ćmoły był. (Andreja Wałdźic) [5]
[1] Ale su Janje wotmołwu dołžni. (Serbske Nowiny, 1. požnjenca 1999) [6]
[1] Wy tola wěsće po wječorach tež do teje abo tamneje serbskeje knihi pokuknjeće, so šef zaso Janje trochu prowokantnje přiwobroći. (Serbske Nowiny, 1. požnjenca 1999) [6]

Rěčne wobroty:

[1]

Wotwodźene wopřijeća:

[1] Janine/-a/-y

Znate nošerki mjena:

[1]

Přełožki[wobdźěłać]

Zapadosłowjanske předmjena[wobdźěłać]
Wšitke[wobdźěłać]

Referency a dalše informacije

[1] Čěska wikipedija: Jana
[1] Němska wikipedija: Johanne
[1] Pólska wikipedija: Joanna
[1] Słowjenska wikipedija: Jana

Nóžki[wobdźěłać]

  1. Jakub Bart-Ćišinski: Zhromadźene spisy. Zwjazk 9. 1905. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de
  2. Rozhlad, Serbski kulturny časopis, 1996. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de
  3. Serbske Nowiny, 27. awgusta 1999. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de
  4. Serbske Nowiny, 12. julija 1999. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de
  5. Andreja Wałdźic: „Lubosćinska hida.“ W: (bjez awtora): Paternoster 2. Teksty młodych awtorow. Budyšin: Domowina, 2006. Strony 90–95.
  6. 6,0 6,1 Serbske Nowiny, 1. septembra 1999. Citowane po uni-leipzig.de: Wortschatz.de