nahotować

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

nahotować

nahotować(hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. nahotuju nahotujemoj nahotujemy
2. nahotuješ nahotujetej (-taj) nahotujeće
3. nahotuje nahotujetej (-taj) nahotuja (nahotuju)


aspekt p
transgresiw nahotujo, nahotujcy, nahotowawši
prezensowy particip nahotowacy
preteritowy particip nahotowany
ł-forma nahotował, nahotowała, nahotowało,
dual: nahotowałoj, plural: nahotowali (nahotowałe)
werbalny substantiw nahotowanje



preteritum
wosoba singular dual plural
1. nahotowach nahotowachmoj nahotowachmy
2. nahotowa nahotowaštej nahotowašće
3. nahotowa nahotowaštej nahotowachu



imperatiw
wosoba singular dual plural
1. --- nahotujmoj nahotujmy
2. nahotuj nahotujtej (-taj) nahotujće
3. nahotuj, njech nahotuje nahotujtej (-taj) njech nahotuja (nahotuju)



Ortografija

Dźělenje słowow: na-ho-to-wać

Wurjekowanje

IPA: nahɔtou̯aʧ

Semantika

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne nahotowaše je 0x dokładźene, nahotowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] hotować

Přikłady:

[1] Při tajkim wažnym wotdźělenju časa, kaž lěto je, chce čłowjek rad do přichoda pohladać a pyta na wšelke wašnje zhonić, kak so jemu póńdźe, z teho přińdźe potajkim to wołojleće, stupnički mjetanje, nahotowanje wjele jědźow, jako jahłow, hejduški a hrochu, wot kotrehož do wšěch štyrjoch kućikow w stwě něšto mjetachu z tej myslu, zo změja za to přichodne lěto wšeho dosć, abo kaž někotři měnja, zo bychu z tym šerjenja a kubołćiki z domu zahnali; tež wobwjazuja tón wječor sadowe štomy z powrjestłom, zo bychu na přichodne lěto derje njesłe. (Zejler)
Tajkahlej nahotowana juschka ß psches prawje dróbnu kschidu tłocži, so by ß wot bjelisnow, pócžkow a t. (Sadowa knižka 1851)
Jow leža zyłu symu sakitowane w naljecžu cźopłota jich wulehne a wuljeseja s nich - huß kotrež wulku schkodu nahotuja. (Sadowa knižka 1851)
Zejler poda Sto lět kaž mi dźens je; wšě druhe mějachu so hišće nahotować. (Rozhlad 1991)
Kotre spěwy sym tehdy prjedy, kotre pozdźišo nahotował, so wjace njedopomnju, ale to wěrn, zo mějach do Michała wšo hotowe. (Rozhlad 1991)
Hólčkej so wona njelubješe, rady by ćeknył, ale njemóžeše tola sotřičku samu wostajić před tutej cuzej, nahotowanej běłej žonu. (Kubaš)


Přełožki[wobdźěłać]