K wobsahej skočić

zarunować

z Wikisłownika

zarunować

wosoba singular dual plural
1. zarunujuzarunujemojzarunujemy
2. zarunuješzarunujetej (-taj)zarunujeće
3. zarunujezarunujetejzarunuja (zarunuju)
aspekt ip
transgresiw zarunujo, zarunujcy, zarunowawši
prezensowy particip zarunowacy
preteritowy particip zarunowany
ł-forma zarunował, zarunowała, zarunowało,
dual: zarunowałoj, plural: zarunowali (zarunowałe)
werbalny substantiw zarunowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. zarunowachzarunowachmojzarunowachmy
2. zarunowašezarunowaštejzarunowašće
3. zarunowašezarunowaštejzarunowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. zarunujmojzarunujmy
2. zarunujzarunujtej (-taj)zarunujće
3. zarunuj, njech zarunujezarunujtej (-taj)njech zarunuja (zarunuju)

Ortografija

[wobdźěłać]

Dźělenje słowow: za-ru-no-wać

Wurjekowanje

[wobdźěłać]
IPA: zaʀunou̯aʧ

Semantika

[wobdźěłać]

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne zarunowaše je 1x dokładźene, zarunowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Synonymy:

[1] zarunać; zapłaćić; płaćić; zezapłaćeć; zezapłaćować; wotrunać; wotrunować; wróćić; wróćeć; wróćo płaćić; mytować; wotpłaćić; wotpłaćeć; wotpłaćować

Přikłady:

[1] Kak rjenje je, hdyž so dorosćene dźěći staršeju njehańbuja, ale jeju z lubosću zastaraja, jimaj zjawnje prócu zarunuja, kotruž staj samaj prjedy dźěćom wopokazałoj, kak zwjeselacy wobraz, widźeć staršeju, kotrajž swoje dźěći nawjedujetaj k lubosći napřećo dźědej a wowcy. (Rab)
Ducy domoj potajkim, w somoćanej spokojnosći, hdyž róže ktu w hrudźach, hdyž so wuměnjeja něžnosće a zarunuja škodowanja, wone z njedawnych a dawnych časow, w chwilach pozběhnjenych zdychnjenjow, hdyž maš runje wotpohlad, ze słowom přisporjeć tu strašnje rjanu wzajomnosć, to runje w tutym wokomiku ći komilitona do rće kopnje, z tajkej mocu, kaž je znate, zo so pozběhnješ a Helgu pušćo do jazyka kusnješ. (Koch)
Přede wšěm pak mějmy a wobchowajmy stajnje ponižnu, želnosćiwu, rozkatu wutrobu, ta je přecy k tomu hotowa, rady wodawać, wotprošować, zarunować, pokutu činić a dobre skutki dokonjeć. (Katolski Posoł 1917)
To mi domiznu zarunowaše, hdyž tež nic cyle. (Sykora)
Kak rjenje je, hdyž so dorosćene dźěći staršeju njehańbuja, ale jeju z lubosću zastaraja, jimaj zjawnje prócu zarunuja, kotruž staj samaj prjedy dźěćom wopokazałoj, kak zwjeselacy wobraz, widźeć staršeju, kotrajž swoje dźěći nawjedujetaj k lubosći napřećo dźědej a wowcy. (Katolski Posoł 1915)



Přełožki

[wobdźěłać]