dodóńć

z Wikisłownika
Zur Navigation springen Zur Suche springen

dodóńć

dodóńć (hornjoserbšćina)[wobdźěłać]

werb[wobdźěłać]

wosoba singular dual plural
1. dodóńdu dodóńdźemoj dodóńdźemy
2. dodóńdźeš dodóńdźetej (-taj) dodóńdźeće
3. dodóńdźe dodóńdźetej (-taj) dodóńdu (dodóńdźeja)


aspekt p
transgresiw dodóńducy, dodóšedši, (dodóšowši)
prezensowy particip dodóńducy
preteritowy particip dodóńdźeny
ł-forma dodóšoł, dodóšła, dodóšło,
dual: dodóšłoj (-łaj, -łej), plural: dodóšli (dodóšłe)
werbalny substantiw -



preteritum
wosoba singular dual plural
1. dodóńdźech dodóńdźechmoj dodóńdźechmy
2. dodóńdźe dodóńdźeštej dodóńdźešće
3. dodóńdźe dodóńdźeštej dodóńdźechu



imperatiw
wosoba singular dual plural
1. --- dodóńdźmoj dodóńdźmy
2. dodóńdź dodóńdźtej dodóńdźće
3. dodóńdź, njech dodóńdźe dodóńdźtej njech dodóńdu (dodóńdźeja)



Ortografija

Dźělenje słowow: do-dóńć

Semantika

Dalše wujasnjenja:

jenož pola A. Sykory

Synonymy:

[1] dóńć, přińć

Antonymy:

[1] woteńć

Hyperonymy:

[1] dóńć

Přikłady:

[1] Ja sym tu nětkle rytmištr, wón pak njeje pola nas wojak doprědka přišoł, ale je dyrbjał z wojakow wustupić a drje sćežka k swojim dodóńdźe. (Sykora)
Ale runjež mějach swoje ćerpjenje sobu ze staršimi, kiž sebje swoje dźěćo do rowa chowachu, abo sobu z dźěsćom, kotrež dyrbješe swojeho nana abo swoju mać dać do rowa połožić, tola so mi spochi zezdać so, tak husto kaž bu žane nowe Bože požohnowanje tymle morwym wudźělene, kaž był jim jich lós wupadnył był na lubozne město; přetož wšěm tym z jich rukow wuwoteńć, kiž člowjeka jowle na swěće lubuja, ale temu do jeho rukow dodóńć, kiž člowjeka ze swojej wěčnej, njebjeskej lubosću lubuje, - tole zawěsće za nikoho ničo hórke njeje. (Sykora)


Přełožki[wobdźěłać]