K wobsahej skočić

stykować

z Wikisłownika

stykować

wosoba singular dual plural
1. stykujustykujemojstykujemy
2. stykuješstykujetej (-taj)stykujeće
3. stykujestykujetejstykuja (stykuju)
aspekt ip
transgresiw stykujo, stykujcy, stykowawši
prezensowy particip stykowacy
preteritowy particip stykowany
ł-forma stykował, stykowała, stykowało,
dual: stykowałoj, plural: stykowali (stykowałe)
werbalny substantiw stykowanje


preteritum
wosoba singular dual plural
1. stykowachstykowachmojstykowachmy
2. stykowašestykowaštejstykowašće
3. stykowašestykowaštejstykowachu
imperatiw
wosoba singular dual plural
1. stykujmojstykujmy
2. stykujstykujtej (-taj)stykujće
3. stykuj, njech stykujestykujtej (-taj)njech stykuja (stykuju)

Ortografija

[wobdźěłać]

Dźělenje słowow: sty-ko-wać

Wurjekowanje

[wobdźěłać]
IPA: stɪkou̯aʧ

Semantika

[wobdźěłać]

Woznamy:

[1] 'Kedźbu! Tute hesło je zarodk. Wone bu awtomatisce z tekstoweho korpusa generowane a njebu hišće kontrolowane. Tež ortografija móže być zestarjena.

Dalše wujasnjenja:

Imperfektiwne stykowaše je 4x dokładźene, stykowa (móže tež něšto druhe być) 0x.

Přikłady:

[1] Zo je so w tutym času hižo wjele modliło a rucy stykowało ze strony mužskich a žónskich, starych a młodych, je nam znate. (Katolski Posoł 1915)
Wona jeju jara lubo měła, jimaj njeličomnje wjele dobroho wopokazała, jeju prěni króć rucy stykować wučiła, a tež wona , z kotrejež horta prěni: "Wótče naš" słyšeštaj. (Katolski Posoł 1915)
Někotryžkuli nima na zemi hižo maćerje, kiž by swojej rucy za njoho stykowała a při puću na njoho čakała, hdyž zwony jomu domoj zwonja a mócne hurrah wołanjo so domoj wróćacych powita. (Katolski Posoł 1915)
Mnohe tysacy su přez tute dopušćenjo a chostanjo Bože zasy swojoho Boha a wumožnika Khrystusa namakali, so na njoho dopomnili, z nim so samo wujednali a stykuja so modlo swojej rucy tam na hrózbnych bitwišćach zasy k Bohu, hdyž su so prócowali najprjedy hižo z nim so wujednać; a tak swjećachu lětsa w polu snadź zbožowniše hody w duši hač lěta hdy prjedy, hdyž skoro wjacy njewědźachu, što hody woznamjenjeja, koho su nam po prawym wobradźili tu na zemi. (Katolski Posoł 1915)
Rucy stykuje a hlada, Zrudnje na kolena pada, Jurjej z čoła hładźi włosy, K wobliču so nakłonja, Sylzy so ji wuronja. (Katolski Posoł 1915)
Ke křižej za wsu Hańžka běži, Ke křižej rucy stykuje; Na kolenomaj dołho leži A z horcej dušu zdychuje. (Katolski Posoł 1915)
Pafka stykowaše ruce. (Koch)
Hdyž klakanje biješe, wza sebi kóždy swoju čapku a wosta stejo, wonka na drózy, na dworje abo wo jstwje, kóždy stykowaše swojej rucy a wuspěwa ćichi wótčenaš. (Sykora)
Lipa mjetaše swój chłódk na dwór, kotryž plestrowany a zeleny přerosćeny, a syješe symješka přez dźěrawu šćěpjelowu třěchu stykowaneho twarjenja hródźe. (Brězan)
Tež do cyrkwje na rańše a njedźelu na wulke kemše wona z nim chodźeše a wuceše joho, ruccy stykować a njebjeskomu Wótcej so modlić. (Katolski Posoł 1914)
Ći joho, rucy stykujo a k njomu pozběhujo, wobdawachu a žałosćejo wo jałmožnu prošachu. (Katolski Posoł 1914)
Z hłowu kiwajo a wijo a so dźiwajo stoješe tójhdy, potom rjekny rucy stykujo cyle wótře, zo drěmacy dźěrkawc wustróžany wotući: "Ach ty njezbožowne stworjenjo: zo ty tola njemóžeš ničo při sebi zdźeržeć! (Katolski Posoł 1914)
Mać pak z ćicha rucy k njebju zběhaše a zasy stykowaše, dokelž so ji zdaše, zo toho spodźiwanja a teje njenadźiteje radosće dźensa ani kónca njebudźe. (Katolski Posoł 1917)
Pozdźišo njech so z nim modli: dźěćo njech skónčnje jenož ručcy stykuje; bórzy budźe wone tež něšto słowčkow sobu rěčeć počeć. (Katolski Posoł 1917)
Dźěći zahe wučić ručki stykować. (Radyserb)
Wichor je ß mjes tym wschitkón s dycha wuduł, wodychujo stykuje ß wjele sprózne kschidła. (Radyserb)
A ruce k modlenju so stykujetej, we wutrobje so torha horja sak, a k njebju woči ze žedźenjom dźetej, we wušomaj mi zaspěwuje ptak. (Ćišinski)
Hrózba wšěch woběhnje wjelesław so klakajo a rttce stykujo Ow, křesćanki božo wěrny, rozpjerš djabołske kuzło, potul z ruku chłostacej nječesneho jebaka, zo lud by serbski spóznał tebje (Ćišinski)
A sylza so mi z woka błyska, hdyž ruce mjelčo stykuju; a rosa w trawje ze mnu wyska, a z kwětkow wónju zdychuju. (Ćišinski)
A k njebju ruce stykuje, a ze žałosću ruce spina, a běduje a zdychuje, zo zapłakuje wokolina: >>Ach, we wutrobach, we wokach, ćmy telko hišće, (Ćišinski)
Klimant k njebjesam ruce stykuje, za sebje nic, za Romjanow zdychuje. (Ćišinski)



Přełožki

[wobdźěłać]